ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020 - 2:32:13μ.μ.

banner468x60

10
Μαρτίου

"Αισθητική συμφωνία" του Χρήστου Δημούλα

Κατηγορία Πεζογραφία

Κατήφοροι- ανήφοροι, ζέστη- κρύο. Όπως όλη μας η ζωή καλή μου. Αμέτρητες φορές, πάνω- κάτω οι ψαρότρατες μες στο γαλάζιο ουρανού και θάλασσας που χάνονται πέρα απ' τ' άνυδρα βουνοτόπια,που δεν λέει να φυτρώσει ούτε ενα δεντράκι.

Τόση ηρεμία, τόση χαλαρότητα στο κάθετί. Λές και ο χρόνος σταματά, λές κι όλα έχουν ελευθερία κινήσεων σε μιά αισθητική συμφωνία των πάντων. Κάθε στιγμή ολάκερος πόθος μιάς ζωής. Ηλιόσπαρτο πρωί μες στα στενά σοκκάκια του νησιού κι όλα θυμίζουν σπαρμένη γή μαλάματα, με χίλιες αγκαλιές, χαρές που θέλεις να βάλεις στο τσεπάκι.

 

Δική σου η χώρα με τα καλντερίμια αντάμα, όαση φρουρούμενη έναντι των δοντιών του Τίποτα, που είναι καλά ακονισμένα. Μήτε να χρωστάμε κανενός κι ούτε να' χουμε παρτίδες με εικόνες του Ανούσιου, του Εφήμερου τις στράτες. Μήνυμα μου' στειλες- « γεύσου καλά εκεί την ηρεμία, εδώ γεμίσαμε βάρβαρους», μα είναι που σ' αγαπώ πολύ για να σ' αφήσω μες στην αγκαλιά τους. Πολλές φορές είναι- όπως τώρα- που' ρχεται κείνη του φόβου η φωνή και βροντά ξανά την πόρτα της ψυχής μας.


Πολλά τα ονόματά της. «Πρέπει» την φωνάζουν πιότεροι, « Ανάγκη» την λένε άλλοι, κάποιοι τρέχουν να ξεφύγουν κι άλλοι πάν ίσια μες στην αγκαλιά της.


Κι ενώ η καρδιά ατρόμητη, φοβέρα δεν την πιάνει, λοξές ματιές πέρα- δώθε στα κρυφά πάντοτε τις κάνει. Ο Ήλιος τότε ντρέπεται κι ο Ουρανός δακρύζει, μα ευτυχώς κρατούν καλά κι οι δυό κι ο φόβος γή δεν πιάνει. Ρίγανη ευτυχώς μυρίζει το σπίτι μας ακόμη, βασιλικό, θυμάρι, σκορπίζοντας θανατικό στου Τάρταρου τα βάθη. Γι' αυτό και σύ αγαπημένη τίποτα να μη φοβάσαι, θάναι ωραία η ζωή σαν γένει σαν γιαγιά μ' ενα τσεμπέρι που γητεύει κάθε απογόνους. Άκου πέρα απ' τα ψηλά πλατάνια που κλαίνε για νερό, μια φωνή τα ξεβασκαίνει τραγουδώντας τους αντίστασης τραγούδι.


Και νά, δώρα τους γεμίζει ο αγέρας και δυνατή, γιοματάρικη καρδιά ν' αντέχουν. Και σύ, όλο να λές να σηκωθείς και να σε βαστάνε κάτι πράματα ολότελα δικά σου. Μια σειρά άτολμων βιβλίων στο γραφείο,μπουκάλια νερό που αδειάζεις να μην πονάνε τα νεφρά σου κι ένα κομματάκι πλαστικός σωλήνας που πλέκει τα όνειρά σου τάχα με ελπίδα.

Είναι σκληρό να κοιτάμε αντιφατικές εικόνες, τη μιά το γέλιο να' ναι βασιλιάς στο έμπα της αυλής και την άλλη η λύπη ξαφνική βροντή, σαν τα μάτια των γερόντων της υπαίθρου όταν ξαναφεύγουν παιδιά κι εγγόνια για την πόλη.

Οι αλληλέγγυές αγκαλιές μας τότε διαφυγή, καταφύγιο και σκήτι, μια κουβέρτα πού 'δωσαν οι φύλακες σ' εξόριστους παγωμένους.

 

 

 

 

 

 

Χρήστος Δημούλας

Ποιητής-Δημοσιογράφος

Διαβάστηκε 236 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr είναι ένα site, που φιλοδοξεί να δώσει στους αναγνώστες του αντικειμενική και ανεξάρτητη ενημέρωση, χωρίς υπερβολές, παραποιήσεις και σκοπιμότητες...

Διαβάστε περισσότερα