ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020 - 3:02:41μ.μ.

banner468x60

17
Μαρτίου

"Μαρίνος Αντύπας" του Γιώργου Σταυράκη

Κατηγορία Πεζογραφία

Ο Μαρίνος Αντύπας (1872 - 8 Μαρτίου 1907) γεννήθηκε στο χωριό Φερεντινάτα της περιοχής Πυλάρου στην Κεφαλονιά το 1872 από μικροαστούς γονείς. Φοίτησε για ένα διάστημα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

giorgos staurakisΉταν υπέρμαχος των λαϊκών ελευθεριών και των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου, κυρίως των ανθρώπων του μόχθου. Αγωνίστηκε σ' όλη του τη ζωή για την αφύπνιση του λαού, και μάλιστα των αγροτικών και εργατικών τάξεων. Δολοφονήθηκε από άνθρωπο των μεγαλοκτηματιών του θεσσαλικού κάμπου (τσιφλικάδων), στις 8 Μαρτίου 1907 στον Πυργετό Λάρισας. Πατέρας του Μαρίνου Αντύπα ήταν ο Σπύρος Αντύπας, μαραγκός και ξυλογλύπτης το επάγγελμα, και της Αγγελικής Κλαδά. Η οικογένεια μετακόμισε στο Αργοστόλι, όπου ο Μαρίνος αποφοίτησε, μέσα σε στερήσεις, από το Γυμνάσιο, τον Ιούνιο του 1890. Στη συνέχεια, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από την αρχή, τον χαρακτήριζαν οι πολιτικοί και κοινωνικοί του αγώνες ως σοσιαλιστής, οργανώνοντας ομιλίες. Κατά την Κρητική Επανάσταση του 1896, πολέμησε μαζί με άλλους φοιτητές στο πλευρό των Κρητών. Μετά από ένα χρόνο, επέστρεψε στην Αθήνα με τραύμα στο στήθος.

 

Εκεί οργάνωσε το συλλαλητήριο της 14ης Σεπτεμβρίου 1897 στην Πλατεία Ομονοίας. Σε εκείνο το συλλαλητήριο, κατάγγειλε δημόσια τον ρόλο μελών της βασιλικής οικογένειας και των Μεγάλων Δυνάμεων στην έκβαση του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Αποτέλεσμα αυτής της ομιλίας ήταν η καταδίκη του σε φυλάκιση 1 έτους. Μετά την αποφυλάκισή του, συνελήφθη και φυλακίστηκε ξανά, με πρόσχημα την ηθική αυτουργία σε υπόθεση απόπειρας δολοφονίας του βασιλιά Γεωργίου Α΄.


Το 1898, ο Αντύπας διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην Κεφαλονιά. Την επόμενη χρονιά εξέδωσε την εφημερίδα Ανάστασις, της οποίας η κυκλοφορία διακόπηκε εξαιτίας ενός άρθρου όπου ο Αντύπας καταφερόταν εναντίον της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας και των υπευθύνων της ήττας του 1897.


Σημαντικό εδώ -από ένα περιληπτικό πρόγραμμα του 1905- είναι ότι ζητούσε νόμους που να περιορίζουν τις ώρες εργασίας, να καθοριστεί ημερομίσθιο, να δημιουργηθούν ταμεία σύνταξης για τους ανίκανους εργάτες είτε λόγω ηλικίας, είτε ασθενείας ή τραυματισμού.


Το 1903 ο Μαρίνος Αντύπας πήγε στο Βουκουρέστι όπου ζούσε ο θείος του Γεώργιος Σκιαδαρέσης. Υπάρχει η πεποίθηση ότι ο Αντύπας ήταν αυτός που τον έπεισε να αγοράσει γη έκτασης 300.000 στρεμμάτων στον θεσσαλικό κάμπο, στην περιοχή των Τεμπών. Την ίδια χρονιά, ξαναγύρισε στην Κεφαλονιά όπου επανεξέδωσε την εφημερίδα του και ίδρυσε το «Λαϊκόν Αναγνωστήριον Η Ισότης», ένα είδος λαϊκού σχολείου. Το 1906, μετά την αποτυχία του στις εκλογές στην Κεφαλονιά (ως υποψήφιος βουλευτής επαρχίας Κρανιάς), έφτασε στη Θεσσαλία όπου ανέλαβε επιστάτης στα κτήματα του θείου του. Εκεί εφάρμοσε προοδευτικά μέτρα όπως η εφαρμογή της αργίας της Κυριακής, η αμοιβή των κολίγων με το 75% της παραγωγής (αντί του 25% που ίσχυε ως τότε) και η παραγραφή των χρεών τους. Ταυτόχρονα συνέχισε να μιλάει σε συγκεντρώσεις στα χωριά του κάμπου, κινητοποιώντας και οργανώνοντας τους εξαθλιωμένους αγρότες της Θεσσαλίας. Οι ενέργειές του αυτές και η μαχητικότητά του προκάλεσαν το μίσος των τσιφλικάδων, οι οποίοι προσπάθησαν, στην αρχή, να τον σταματήσουν μέσω συστάσεων από τη Χωροφυλακή και τη Νομαρχία. Ο Μ. Αντύπας ωστόσο συνέχισε να διατρέχει τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου και να κινητοποιεί τους αγρότες για τα δίκαιά τους, με αποκορύφωμα το συλλαλητήριο στο Λασποχώρι στις αρχές του 1907. Οι τσιφλικάδες της Θεσσαλίας, βλέποντας πως με κανένα μέσο δεν μπορούν να τον κάμψουν, αποφάσισαν τη δολοφονία του στις 8 Μαρτίου 1907 στον Πυργετό Λάρισας, βάζοντας τον επιστάτη Ιωάννη Κυριακό να προκαλέσει επεισόδιο και, στη συνέχεια, να τον πυροβολήσει. Με τον τρόπο αυτό έλπιζαν να εμφανίσουν τη δολοφονία ως αυτοάμυνα για να αθωωθεί ο δράστης, όπως και έγινε]. Οι τελευταίες λέξεις του Μαρίνου Αντύπα ήταν: "Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία". Η δολοφονία του προκάλεσε λαϊκές εκδηλώσεις και αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα.


Όταν το 1870 ξεκινούσαν η Σοφία και ο Ερρίκος Σλήμαν το μεγάλο έργο της ζωής τους, στα Φερεντινάτα της Κεφαλλονιάς γεννιέται ο πρωτομάρτυρας του Αγροτικού Αγώνα της Θεσσαλίας, Μαρίνος Αντύπας. Με χίλιες δυο στερήσεις ο νεαρός Αντύπας τελείωσε το Γυμνάσιο στην πατρίδα του και με άλλες τόσες στερήσεις παρακολούθησε τα Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Ωστόσο, δεν πήρε το δίπλωμά του. Οι ανησυχίες του τον έσπρωχναν σ’ άλλες κατευθύνσεις. Οι σοσιαλιστικές ιδέες τον απορρόφησαν.


Σύντομα, ο Αντύπας διαμορφώθηκε σ’ έναν πρώτης γραμμής κοινωνικό αγωνιστή και ιδεολόγο. Ιδρύει ανθρωπιστικούς συλλόγους στην πατρίδα του, στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη. Δίνει διαλέξεις, καυτηριάζει τα κακώς κείμενα.


Ιδιοσυγκρασία μαχητική και επαναστατική, δεν μπορούσε να παραμείνει ασυγκίνητος από την τραγική κατάντια της αγροτιάς και της εργατικής τάξης. Γίνεται κήρυκας φλογερός της ισοπολιτείας και της οικονομικής ανόρθωσης. Όλη του όμως την ενεργητικότητα, δραστηριότητα και φλόγα, από το 1906, την αφιερώνει για το «ξύπνημα των σκλάβων της Θεσσαλίας και το λυτρωμό τους».


Η προπαγάνδα όμως και τα επιτεύγματα του Αντύπα ήταν φυσικό να συνταράξουν τους τσιφλικάδες, γιατί έβλεπαν πως τούτος εδώ ο κεφαλλονίτης έβαλε «δυναμίτιδα» στα υπάρχοντά τους. Κι έτσι αποφάσισαν να τον εξοντώσουν. Πρώτη ενέργεια των τσιφλικάδων ήταν να κινητοποιήσουν το μεγάλο υποστηρικτή τους, τον βουλευτή Αγαμέμνονα Σλήμαν, τον γιο της Σοφίας.
Ο Σλήμαν τότε, κατήγγειλε τον Αντύπα στις αρχές της Λάρισας, ως κακοποιό και αναρχικό, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα ο δεύτερος να κληθεί σε απολογία. Ο μαχητής όμως Αντύπας δεν τρομοκρατήθηκε. Μόλις ανακάλυψε τον μηνυτή του, κατέβηκε στην Αθήνα και πήγε ν’ ανταμώσει τον Αγαμέμνονα Σλήμαν. Τον βρήκε στην πλατεία Συντάγματος και του ζήτησε εξηγήσεις. Ο Σλήμαν όμως υπήρξε θρασύς απέναντί του και τότε ο Αντύπας τον ερράπισε! Φυσικά το επεισόδιο πήρε διαστάσεις και ο Αντύπας στις 19.9.1906 καθόταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Η δίκη Μαρίνου Αντύπα αποτέλεσε μέγα γεγονός για την εποχή, πολλές δε προσωπικότητες παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο σαν υπερασπιστές του. Ο Αντύπας καταδικάστηκε σε 20 ημέρες φυλάκιση.


Όμως η αγροτική ιδέα νίκησε, γιατί τα πρακτικά της δίκης, που δημοσιεύθηκαν σ’ όλες τις εφημερίδες, έγιναν ανάγνωσμα του αγροτικού κόσμου.


Ύστερα από την εμφάνιση αυτή του Αντύπα στο δικαστήριο, αλλά και τη συμπαράσταση που του έδειξε ο απλός λαός και οι φωτισμένοι άνθρωποί του, οι τσιφλικάδες τρομοκρατήθηκαν και για να καθαρίσουν την κατάσταση πήραν την απόφαση: Δολοφονία!


Βρήκαν τον δολοφόνο: Τον Γιάννη Κυριακό, έμπιστο επιστάτη του Αριστείδη Μεταξά και κατέστρωσαν το σχέδιο με τρόπο τέτοιο, ώστε να πετύχει απόλυτα.


Πράγματι! Στις 8 προς 9 του Μάρτη του 1907, ο Μαρίνος Αντύπας έπεφτε νεκρός. Όμως, όσο κι αν η τρομοκρατία πολλαπλασιαζόταν και γινόταν πιο στυγνή έκτοτε – τόσο από τη μεριά των τσιφλικάδων όσο κι από το κράτος τους – άλλο τόσο και η αντίδραση των «σκλάβων», οι Αγροτικοί Σύλλογοι, οδηγούσαν το αγροτικό κίνημα στην πολιτική διαμόρφωσή του. Στις βουλευτικές εκλογές, για εθνοσυνέλευση της 8ης Αυγούστου 1910 με διπλό αριθμό βουλευτών, εκλέχτηκαν 22 βουλευτές στο Νομό Τρικάλων και 24 στη Λάρισα. Νίκησαν οι αγροτικοί και την τότε ανερχόμενη Βενιζελική Παράταξη. Τα εκλογικά αποτελέσματα που ακολούθησαν, ανάγκασαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο να δεχθεί την τροποποίηση του άρθρου 17 του Συντάγματος και την αναγκαστική απαλλοτρίωση των τσιφλικιών.


Το αγροτικό πρόβλημα, στην εποχή των γεγονότων του Κιλελέρ, παρουσίαζε και μία άλλη άποψη, εξίσου σοβαρή με το αίτημα της διανομής της γης στους κολίγους. Η ελονοσία και η φυματίωση θέριζαν κυριολεκτικά τους φτωχούς χωρικούς και ο αποδεκατισμός αυτός είχε ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στην εθνική μας ζωή.


Ο υποσιτισμός των χωρικών υποβοηθούσε το έργο της ελονοσίας και της φυματίωσης και η ζημιά σε απώλεια εργατικού δυναμικού και ωρών εργασίας ήταν ανησυχητική. Το πρόβλημα αυτό είδε σωστά ο τότε βουλευτής Φθιώτιδας Νικόλαος Δ. Χατζίσκος, ο οποίος, καταγγέλλοντας την αδιαφορία των κυβερνήσεων, πρότεινε και μέτρα θεραπείας του κακού.Μ

 

 

 

 

 

 

 

Γιώργος Σταυράκης
Συγγραφέας - Ποιητής
Μέλος του Δ.Σ. στη θέση του γενικού εφόρου, της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Μέλος του Δ.Σ. στη θέση του γενικού γραμματέα του Πολιτιστικού Σωματείου "ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ"

Διαβάστηκε 187 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr είναι ένα site, που φιλοδοξεί να δώσει στους αναγνώστες του αντικειμενική και ανεξάρτητη ενημέρωση, χωρίς υπερβολές, παραποιήσεις και σκοπιμότητες...

Διαβάστε περισσότερα