ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020 - 2:31:00μ.μ.

banner468x60

30
Σεπτεμβρίου

RENE SULLY PROUDHOMME - BJΟRNSTJERNE BIÖRNSON του Σωτήρη Ε. Γυφτάκη

Κατηγορία Πεζογραφία

RENE SULLY PROUDHOMME

Γάλλος ποιητής, γιος πλούσιου εμπόρου, του Ρενέ Φρανσουά Αρμάνυ, γεννήθηκε στις 16 Μάρτη 1839. Φοίτησε στο Λύκειο Βοναπάρτη κι εργάστηκε στη συνέχεια στο εργοστάσιο Κρεζώ κι αργότερα σε συμβολαιογραφείο, ενώ παράλληλα σπούδασε νομικά και φιλοσοφία. Στα γράμματα παρουσιάστηκε το 1865  με τη ποιητική συλλογή «Στροφές και Ποιήματα». Έγινε  αμέσως μέλος της ομάδας των Παρνασσιστών, που έκδιδε το περιοδικό -ημερολόγιο «Σύγχρονος Παρνασσός».

 

Στις δεκαετίες του 1860 κι ΄70 έκδωσε πάνω από 10 ποιητικές συλλογές, όπως «Δοκιμασίες και Μοναξιές», «Άσκοπη Τρυφερότητα», «Οι Μάταιοι Έρωτες»,  «Εντυπώσεις Πολέμου», «Τα Πεπρωμένα», «Επανάσταση των Λουλουδιών», «Δικαιοσύνη», «Ευτυχία», «Το Ζενίθ», αλλά και κάποια  δοκίμια και πεζά: «Σκέψεις για Στιχουργία», «Η Έκφραση στις καλές Τέχνες». Ακόμη μετάφρασε  Λατίνους συγγραφείς, Λουκρήτιο κ.ά.

 

Το 1881 γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Υπήρξε από τους μαχόμενους παρνασσιστές και για αυτό ήρθε συχνά σε συγκρούσεις με νεαρούς ποιητές, (τους αποκαλούμενους «Δεκατιστές») στο τέλος του 19ου, αρχές του εικοστού αιώνα. Πολύ συζητήθηκε η πραγματεία του «Η Αληθινή  Θρησκεία του Πασκάλ», όπως και το δοκίμιό του «Η Ψυχολογία της Ελεύθερης Βούλησης».


Είναι ο πρώτος ποιητής στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο  Νόμπελ, το 1901. Γράφτηκαν πολλά την εποχή εκείνη  για  το αν  η Σουηδική Ακαδημία εφάρμοσε πιστά  τους όρους της βράβευσης όπως είχεν ορίσει και προσδιορίσει ο Άλφρεντ Νόμπελ. Μάλιστα  πολλοί ισχυρίστηκαν, πως όφειλαν να βραβεύσουν το μεγάλο Ρώσο συγγραφέα Λ. Τολστόι κι άλλοι πάλι πίστευαν πως άξιζε αυτής της υψηλής διάκρισης  κι  ο συμπατριώτης του Ρενέ Συλλύ Πρυντώμ, Εμίλ Ζολά.

 

Σήμερα ο  βραβευμένος Γάλλος ποιητής δεν  συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μεγάλους ποιητές της χώρας του. Δε  παύει ωστόσο να οριοθετεί το διεθνή αυτό θεσμό, ως πρώτος βραβευμένος.

 

Ο Ρενέ Συλλύ Πρυντώμ πέθανε στις 7 του Σεπτέμβρη  1907.

 

 

Σ΄ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΗ

Σ ΄ αυτή τη γη μαραίνονται όλες οι πασχαλιές
Και τα τραγούδια των πουλιών  σιωπούν  αγαλινά.
Σ αυτή τη γη πορεύομαι  με τα τραγούδια  των μικρών
Αγγέλων μου που μ΄ όρισαν  να τη φυλάγω ο έρμος..
Μα, δες εγώ ονειρεύομαι  το καλοκαίρι που θα ρθει
Απ΄ του νοτιά τα μέρη παίζοντας  αντάμα με ανέμους.
Σ΄ αυτή τη γη το χαμογέλιο των χειλιών,
το σβήνουνε τα δάκρυα                   
της πεταλούδας το γλυκό το χάδι ανανογιέμαι
Όντας στα χείλη μου απαλά, ατέλειωτα  χαϊδεύει

 


ΜΑΤΙΑ

Γλυκά , μαύρα μου μάτια, αχ μάτια γλαφυρά
Που χαίρονταν τη πρωινή, τριανταφυλλένια αυγή
Κείτονται τώρα άψυχα στο χώμα πια βαθιά
Ενώ ο ήλιος δε ξεχνά να στέλνει φως στη γη.

 

Κι οι νύχτες μόνο έχουνε μονάχα τη χαρά
Να γεύονται τη λάμψη σας ματάκια αγαπημένα
Κι  ενώ τ΄ αστέρια στέργουνε με τόσο λαμπερά
Φωτάκια να σας κάνουνε μάτια  μου πονεμένα

 

Μα κι όταν πάλι πέφτουνε, χάνονται μες τα χάη
Ο ουρανός τα χαίρεται που μέσα του φωλιάζουν
Πάλι τα μάτια μένουνε στα άπειρα πελάγη
Αυτά ποτέ δε χάνονται, μονάχα ησυχάζουν.


Γλυκά ματάκια, γαλανά, ομορφοπλουμισμένα
Που μέσα σας οι φωτεινές αυγές πάντα θα λάμπουν
Εκεί στα βάθια της σκληρής  της γης απιθωμένα
Τα βλέμματά σας έρχονται και μέσα μας αράζουν...
     

       

 
BJΟRNSTJERNE   BIÖRNSON


Μεγάλος Νορβηγός δραματουργός, διηγηματογράφος και ποιητής και πολιτικός, γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου  1832 στα περίχωρα της Χριστιανίας.

 

Γιος πάστορα γαλουχήθηκε  στις ηθικές αρχές κι αξίες του  καιρού του  και προσαρμόστηκε στις συνθήκες διαβίωσης ιδιαίτερα των απλών ανθρώπων, γεγονός που αντικαθρεπτίζεται στο  τεράστιο έργο του.

 

Σπούδασε  στο πανεπιστήμιο του Όσλο, Κοινωνιολογία και Θεατρολογία.

 

Θα αρχίσει νωρίς  την πολιτική του δραστηριότητα. Εικοσιπεντάχρονος θα αναλάβει τη διεύθυνση του θεάτρου  στο Μπέργκεν. Επιστρέφοντας στο Όσλο στις αρχές της δεκαετίας του 1860 θα  εργαστεί αρχικά ως συντάκτης σε περιοδικά κι εφημερίδες, ενώ λίγο αργότερα θα αναλάβει διευθυντής  διαφόρων εντύπων. Το έργο του αποτελείται από θεατρικά έργα, κύρια ηθογραφικά, δραματικά, διηγήματα, μυθιστορήματα  ποιήματα λυρικά, ύμνους και τραγούδια τα οποία έκδωσε σε μια συλλογή όλα μαζί το 1870.

 

Υπήρξε πολυγραφότατος. Εικοσιπεντάχρονος θα παρουσιάσει το πρώτο του θεατρικό έργο. Είναι το «Ανάμεσα στις Μάχες» και τον επόμενο χρόνο θα παρουσιάσει τα διηγήματα του: «Άρνε» και  «Ο Πατέρας» για να ακολουθήσουν τα θεατρικά του  «Σίγκουρντ ο Κακός», «Οι Νιόπαντροι», και  το μυθιστόρημα του «Το Αίνιγμα της Ζωής». Ακόμη ως το 1880 θα παρουσιάσει αρκετά του έργα, όπως τα: «Ένα φοβερό Βίωμα», «Το Ψαροκόριτσο», «Ένας Πτωχεύσας», «Ο Βασιλιάς», «Η   Λεονάρδα», «Ένα Χαρούμενο Παλικάρι», «Στους Δρόμους του Θεού» κ.ά.


Το 1880  ξεκινάει τα ταξίδια του επισκεπτόμενος αρχικά τη Νότια Ευρώπη για να καταλήξει στην Αμερική, όπου και θα παραμείνει κάπου δυο χρόνια. Επιστρέφοντας στην Ευρώπη πάλι, θα εγκατασταθεί στο Παρίσι. Εκεί θα μείνει ως το 1887. Είναι πια γνωστός στην πατρίδα του, αλλά και στην Ευρώπη. Τιμώντας τον η πολιτεία θα του αναθέσει να γράψει τους στίχους του εθνικού ύμνου της πατρίδας του. Το 1892 θα εκδώσει το  σπουδαίο του μυθιστόρημα «Της Μητέρας τα Χέρια».


Το 1903 θα  βραβευτεί με το βραβείο Νόμπελ.


Ο μεγάλος Νορβηγός δημιουργός πέθανε παραμονές Χριστουγέννων το 1910.

         


Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Στα βάθια της θάλασσας λαχταρώ, ναι εκεί
Που μακριάθε ανακυκλώνεται στα ύψη
Και βουνά ομίχλης αργόσυρτα πελαγοδρομούν
Οδεύοντας  μέσα μου κι  απέναντί μου.
Ράθυμος πάνω ο ουρανός φωτεινά καλεί τις αμμουδιές
να ενωθούν μαζί του.
Δε μπορεί  άλλο ν΄ αργεί , δε μπορεί να αποτραβιέται
Και παραπονιάρικα να αναρριπίζει  τη λαχτάρα του
Στις θερινές νύχτες, σε χειμερινές θύελλες.
Στη θάλασσα ποθώ, ναι στη βαθιά θάλασσα
Εκεί που το κρύο  μέτωπο ανυψώνεται
..Δες, η κρύα γη ρίχνει εκεί πάνω τον ίσκιο της
Και ψιθυριστά τον αντικατοπτρίζει
Κι ο ήλιος  χαϊδεύει θερμά κι απαλοφωτινά
Και μολογάει θαρρετά όλες της γης τις χάρες...
Παγερά και βαριόθυμα κι ήσυχα όπως πάντα
Βυθίζει με στη παρηγοριά και το πένθος...
Η πανσέληνος θηλάζει-η θύελλα ξεσπά..
Και η θάλασσα με οδηγεί  στα βάθια της για πάντα...

 

 

ΝΙΛΣ ΦΙΝΝ                      
Έβγαινε πια στο δρόμο ο Νιλς Φινν ο μικρός
Ίσα που δύνονταν να σηκώσει τα βήματά του.
«Κακώς» βοούσε κάτωθεν του μια φωνή.
Κι ο Νιλς Φινν στα χιόνια οδοιπορούσε.
Μη στέκεσαι εμπόδιό μου, εξαφανίσου, πνεύμα μοχθηρό!
Χι-χο-χα-χα φτάνει η φωνή από κάτω
Κι ο Νιλς Φινν ο μικρός με τη ματσούκα του χτυπά,
δεξιά κι αριστερά.
Και να το πνεύμα του βουνού μέσα στη χιονοθύελλα.
Χι -χιτ-χο-χου φτάνει από κάτω η φωνή
Κι ένα απ΄ τα παπούτσια βυθίζεται στο χιόνι και κει που πάει να το βρει,
«Αυτό ήθελες να πάθεις ..καλά τότε να πάθεις» ,φτάνει από κάτω η φωνή..
Κι έφτασε ως τη μέση χωμένος  μες στο χιόνι
Κι αυτός χτυπιέται βρίζοντας όσο πιο δυνατά μπορεί
Κι όλο και πιο βαθιά οι μάγισσες τον σύρουν
«Πάντα δικός μας θα΄ σαι!» ,φτάνει από κάτω  πάλι η φωνή.

 

 

 

 

 

 

 

Σωτήρης Ε. Γυφτάκης
Συγγραφέας
Από το βιβλίο "ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ"

Διαβάστηκε 189 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr είναι ένα site, που φιλοδοξεί να δώσει στους αναγνώστες του αντικειμενική και ανεξάρτητη ενημέρωση, χωρίς υπερβολές, παραποιήσεις και σκοπιμότητες...

Διαβάστε περισσότερα