ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020 - 5:09:29μ.μ.

banner468x60

30
Σεπτεμβρίου

Θανασάκης Ο Αφελής - Διήγημα του Πότη Κατράκη

Κατηγορία Πεζογραφία

Σπαστήρι στο διάβασμα ο Θανασάκης, ο Αφελής. Καθότανε από τις τρεις το μεσημέρι στην καρέκλα και μέχρι τις εννιά το βράδυ, που έπρεπε να πάει για φαγητό, δεν το κουνούσε από την καρέκλα του, μακάρι να πέφτανε δίπλα του όλμοι και βόμβες μολότωφ.

KATRAKISΔεν πήγαινε έναν περίπατο, ούτε να παίξει με τους φίλους του, ούτε να φλερτάρει καμιά κοπέλα, όπως έκαναν οι άλλοι συμμαθητές του, ούτε για να ψωνίσει, ακόμα, από τον μπακάλη της γειτονιάς του. Διάβασμα και μόνο διάβασμα. Το πολύ πολύ να έκανε ένα μικρό διάλειμμα για καφέ και για να πάει στην τουαλέτα. Μετά το φαγητό καθότανε για λίγη ώρα και συνέχιζε μέχρι τις 11-12 το βράδυ. Εκτός φυσικά Τρίτη-Πέμπτη που πήγαινε πέντε-οχτώ φροντιστήριο.

 

Στα μαθήματα ήταν πάντα ανάμεσα στους πέντε πρώτους στην τάξη του και η γενική βαθμολογία του στο ενδειχτικό γύρω στο δεκαοχτώ, με άριστα το είκοσι. Άριστη ήταν η επίδοση του και στα αγγλικά. Είχε, μάλιστα, τελειώσει το Lower και πήγαινε για το Proficiency.


Στόχος όλων αυτών των προσπαθειών του ήταν μια θέση στο Δημόσιο ή σε κάποιο Δήμο ή σε κάποιο Δημόσιο Οργανισμό, που θα του εξασφάλιζε μονιμότητα, σιγουριά, αραλίκι και ψυχική ηρεμία, αλλά και έναν πάγιο και σταθερό μισθό. Όχι σκοτούρες με ελεύθερα επαγγέλματα, καρδιοχτύπια και περιπέτειες. Στό κάτω κάτω θα κληρονορούσε από τους γονείς του ένα σπίτι και μερικές καταθέσεις στην Τράπεζα και έτσι θα είχε κάποια οικονομική άνεση.

 

Έδωσε εξετάσεις στην Ανωτάτη Εμπορική, πέρασε με την πρώτη και πήρε το πτυχίο του με λίαν καλώς, πριν από τη στράτευση του. Μετά την απόλυση του από το στρατό ξεκίνησε για αναζήτηση δουλειάς σε κάποια δημόσια
υπηρεσία.

 

Πρώτα πέρασε από το Υπουργείο Εσωτερικών και ζήτησε πληροφορίες για τους διορισμούς.


–Προς το παρόν, του είπαν, δεν έχουμε κενές θέσεις, αλλά όταν θα κενωθούν, θα προκηρύξουμε διαγωνισμό για προσλήψεις, οπότε θα λάβετε μέρος και όταν πετύχετε θα διοριστείτε.

Το ίδιο του είπαν και σε άλλα Υπουργεία και στο Δήμο της Αθήνας και στον ΟΤΕ.


Άρχισε, λοιπόν, ο Θανασάκης ο Αφελής να φρεσκάρει τις γνώσεις του, να διαβάζει και να ξαναδιαβάζει τα βιβλία του, ώστε με την πρώτη προκήρυξη διαγωνισμού να είναι πανέτοιμος και να δώσει τη μάχη πάνοπλος.

 

Αυτό είχε διδαχθεί, ότι έπρεπε να κάνει, όλα εκείνα τα χρόνια που σπούδαζε στο Γυμνάσιο, στο Λύκειο και στην Ανωτάτη Εμπορική. Αυτά του είχαν μάθει οι σοφοί του διδάσκαλοι.

 

Αμ δε. Περνούσε και ξαναπερνούσε από τα διάφορα Υπουργεία, από τους Δήμους και τους Δημόσιους Οργανισμούς και εξετάσεις γιοκ. Είμαστε πλήρεις του λέγανε και έχουμε και περίσσευμα. Αφού δεν έχουμε θέσεις να
τους βάλουμε και κάθονται. Μερικοί, μάλιστα, έρχονται κάθε δεύτερη μέρα και δίνουν το παρόν.


Έσπαγε, λοιπόν, ο Θανασάκης ο Αφελής το κεφάλι του και έλεγε, αφού τόσοι και τόσοι παίρνουν κάθε χρόνο σύνταξη και φεύγουν, γιατί δεν αδειάζουν αυτές οι έρημες θέσεις και γιατί δε γίνονται διαγωνισμοί για νέες προ-
σλήψεις;


Οπότε μια ωραία πρωία συναντάει στο δρόμο έναν παλιό συμμαθητή του από το Λύκειο, τον τελευταίο σκράπα στην τάξη, που με τα ζόρια περνούσε τη χρονιά του με έντεκα –δώδεκα και που δεν πάτησε, φυσικά, ποτέ σε Ανώτερη Σχολή και πιάσανε κουβέντα,


–Γεια σου Θανασάκη.


–Γεια σου Προκόπη, πώς είσαι, πώς τα περνάς; Βλέπεις κανέναν από τους συμμαθητές μας; Εγώ με τις σπουδές και το στρατό έχω ξεκόψει από κόσμο και τους έχω χάσει όλους.


–Βλέπω μερικούς. Με τον Παντελή δουλεύουμε μαζί στο Υπουργείο Γεωργίας, ο Ξεφλούδας δουλεύει στο Δήμο Αθηνών, ο Παπαντώνης στη ΔΕΗ, ο Χαρίλαος στον ΟΤΕ. Όλοι έχουμε βολευτεί καλά, εσύ δουλεύεις;


–Μα καλά πότε γίνανε διαγωνισμοί και διοριστήκατε;


–Διαγωνισμοί, τι διαγωνισμοί; Γίνονται διαγωνισμοί; Πρώτη φορά το ακούω.


–Μα για να γίνεις δημόσιος ή δημοτικός υπάλληλος δεν πρέπει να προκηρυχθεί κάποιος διαγωνισμός, να δώσεις εξέτασες, να πετύχεις και μετά να διορισθείς; Εγώ γυρίζω από Υπουργείο σε Υπουργείο, από Δήμο σε Δήμο και διαγωνισμοί δε βλέπω να γίνονται.

 

–Άιντε, άιντε! Εσύ ακόμα κοιμάσαι! Άμα περιμένεις να διοριστείς με διαγωνισμούς και εξετάσεις, νύχτωσες. Σε ’φαγε η μαρμάγκα…


–Δεν καταλαβαίνω.


–Μα, αν είχες καταλάβει, θα ήσουνα και συ διορισμένος εδώ και πέντε χρόνια, όπως και μείς. Και δε θα τραβιόσουνα με Πανεπιστήμια και αηδίες.


–Εσύ, τι έκανες και διορίστηκες;


–Πολύ απλό, αδελφέ μου. Γράφτηκα στήν τοπική οργάνωση του κόμματος της Εθνικής Αναγέννησης των Κάτω Πετραλώνων, που ανήκε στην αξιωματική αντιπολίτευση και στην τοπική οργάνωση του κόμματος της Δημοκρατικής Άμυνας Χολαργού, που ήταν στην Κυβέρνηση. Και άρχισα να πηγαίνω τη μια μέρα στο ένα κόμμα, την άλλη στο άλλο. Στις εκλογές ξεβιδώθηκα να κάνω θελήματα και να κολλάω αφίσες και στα δύο κόμματα. Όταν γίνανε οι εκλογές τις κέρδισε η Εθνική Αναγέννηση. Έτσι, όταν άρχισε να κάνει διορισμούς χωρίς διαγωνισμούς και εξετάσεις, ήμουνα από τους πρώτους στη λίστα που διορίστηκαν. Κάτι ανάλογο κάνανε και οι άλλοι. Για τον Παντελή και το Χαρίλαο ξέρω ότι δουλεύανε σε εκλογικά κέντρα βουλευτών και υποψηφίων Δημάρχων.

 

- Και πώς γίνανε διορισμοί σε δημόσιες θέσεις, χωρίς διαγωνισμούς και εξετάσεις; Αφού αυτό απαγορεύεται ρητά από το νόμο, έκανε ο Θανασάκης ο Αφελής και κόντευε να πάθει σοκ από το κακό του.


–Άιντε, άιντε… εσύ κοιμάσαι ολόρθος. Έμαθες πέντε γράμματα παρά πάνω, αλλά δεν κατέβηκες στο πεζοδρόμιο, δεν πέρασες από τις πλατείες του Ψυρρή και των Εξαρχείων να μάθεις και το βιβλίο της ζωής.


–Μα την αλήθεια, θα τρελαθώ.


–Υπάρχουνε, αδελφέ μου, νόμοι που απαγορεύουνε τους διορισμούς χωρίς διαγωνισμούς και εξετάσεις, αλλά υπάρχουνε και τα παραθυράκια των νόμων που τους επιτρέπουνε. Που λένε ότι σε έκτακτες και κατεπείγουσες ή εποχιακές ή πρόσκαιρες ανάγκες και περιστάσεις ο Υπουργός ή ο Δήμαρχος ή ο Διοικητής της ΔΕΗ μπορούν να προσλαμβάνουν προσωπικό μέχρι δύο το πολύ μήνες, χωρίς διαγωνισμό και εξετάσεις, προκειμένου νά αντιμετωπίσουν τις έκτακτες και κατεπείγουσες αυτές καταστάσεις. Και μετά τη λήξη
του διμήνου η σύμβαση λύεται αυτοδικαίως και οι προσληφθέντες ξαναγυρίζουν στα σπίτια τους. Και να σου, λοιπόν, κάτι πλημμύρες ο Κηφισσός, που παρασύρει τη μισή Αθήνα και την πάει στη θάλασσα, να σου κάτι πυρκαγιές που καίνε το Βοτανικό και τα Σεπόλια, να σου κάτι σεισμοί δώδεκα ρίχτερ που γκρεμίζουν Ομόνοια-Σύνταγμα. Και φέρτε να διορίσουμε έκτακτο προσωπικό, γιατί χανόμαστε. Και να σου να τρέχουνε οι Πρόεδροι των κομματικών οργανώσεων με τους καταλόγους κατ’ αλφαβητική σειρά των
αφισοκολλητών και να σου να τρέχουν οι Βουλευτές με τα σημειώματα που γράφουν κατ’ αλφαβητική σειρά τα ονόματα των κομματαρχών τους, για να διορίσουν λαό και κόσμο, άνευ διαγωνισμού και εξετάσεων, για να σωθεί η Πατρίς και το Έθνος. Και προπαντός η Πατρίς από τίς πλημμύρες, τις φωτιές, και τους σεισμούς των δώδεκα ρίχτερ.

–Και πότε γίνανε τέτοιες καταστροφές και δεν τις πήρα είδηση;


–Γίνανε και γίνονται στα χαρτιά, αδελφέ μου. Πώς να τις πάρεις είδηση.


–Μα αυτό είναι απάτη. Πώς δεν επεμβαίνει ο Εισαγγελέας;


–Αφού τις βεβαιώνει ο Υπουργός, ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης ποιος θα μιλήσει; Ο Εισαγγελέας που είναι διορισμένος από την Κυβέρνηση, για να κάνει τα στραβά μάτια; Όταν το νόμο τον παραβιάζει ο Υπουργός, ο Δήμαρχος ο Διοικητής του Οργανισμού; Όταν τον παραβιάζει η ίδια η Κυβέρνηση;


–Και η αντιπολίτευση, τι κάνει. Δε μιλάει;


–Ποια αντιπολίτευση; Τολμάει; Αφού και αυτή τα ίδια έχει κάνει όταν ήταν Κυβέρνηση. Και θα πάει αυτή πρώτα φυλακή για απάτη και παρανομία.


–Τα μικρά κόμματα;


–Θα τα βάλουν με τους εργαζόμενους, που τους ψηφίζουν; Ούτε γάτα ούτε ζημιά, αδελφέ μου. Και κάτσε συ να περιμένεις διαγωνισμούς και εξετάσεις για να διοριστείς.


–Θα τρελαθώ. Και γω περιμένω να προκηρυχθούν διαγωνισμοί και να γίνουν εξετάσεις για να διοριστώ. Να μπω από την πόρτα.


–Οι πόρτες είναι κλειστές και αμπαρωμένες, αδελφέ μου. Μόνο τα παράθυρα έχουν αφήσει ανοιχτά. Από κει μπαίνει ο κόσμος τη σήμερον ημέραν, όταν τύχει και κενωθούν μερικές θέσεις.


–Μα καλά και όταν περάσουν οι δύο μήνες και λήξη η σύμβαση τους, τι γίνεται;


–Η δίμηνη σύμβαση παρατείνεται σε εξάμηνη, έπειτα σε χρόνου και μετά γίνεται αορίστου χρόνου. Και αφού περάσουν έτσι κάνα δύο χρόνια βγάζουν έναν άλλο νόμο και λένε, ότι όσοι Δημόσιοι Υπάλληλοι είναι με σύμβαση αορίστου χρόνου και καλύπτουν μόνιμες και διαρκείς ανάγκες του Δημόσιου τομέα γίνονται μόνιμοι. Και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Και αυτό δεν είναι το μόνο κόλπο, το μόνο παραθυράκι. Υπάρχουν και άλλα είκοσι εννιά.

 

Ααα δε σου είπα και το άλλο… Άκουσα ότι πρόκειται να γίνουν μεγάλα έργα και να προσλάβουν κόσμο και ντουνιά. Να κάνουν τους διορισμούς που είχαν υποσχεθεί προεκλογικά. Γι’ αυτό φρόντισε να βρεις κάνα μέσο να χωθείς και συ πουθενά. Πήγαινε σε κάνα υπουργό, βουλευτή, δήμαρχο, να σε βολέψει.


–Τι έργα θα γίνουν;


–Άκουσα ότι πρόκειται να ξαναχτίσουν τον Πύργο της Βαβέλ, μήπως αυτή τη φορά τα καταφέρουν και τον φτάσουν αν όχι μέχρι το Θεό, τουλάχιστο μέχρι το φεγγάρι… Εκεί να δεις τι κόσμο έχουν να διορίσουν…

 

–Με δουλεύεις;

 

–Καθόλου… ξέρεις πόσους τέτοιους Πύργους έχουν χτίσει μέχρι τώρα; Χιλιάδες! Οι πιο πολλοί διορισμοί που γίνονται για εκτέλεση και αποπεράτωση έργων, σε τέτοιους πύργους αναφέρονται… Και κει προσλαμβάνεσαι με τρίμηνη σύμβαση και μέχρι αποπεράτωση του έργου. Αλλά που να τελειώσει το αναθεματισμένο αυτό έργο. Πού να φτάσει η οροφή του πύργου στο φεγγάρι. Και δόστου να παρατείνεται η σύμβαση μέχρι να τελειώσει το έργο, ώσπου γίνεται αορίστου χρόνου και στη συνέχεια μόνιμη. Και περίμενε συ προκήρυξη διαγωνισμών.


–Της απάτης δηλαδή.


–Της απάτης, την απάτη, ω απάτη! Και πάει λέγοντας.


Ο Θανασάκης δεν μπορούσε να ακούσει άλλα. Είχε κιτρινίσει, έτρεμε από το κακό του και ήταν έτοιμος να ξεσπάσει σε κραυγές διαμαρτυρίας και απελπισίας. Δεν του πήγαινε να χωνέψει, ότι το τελευταίο τούβλο της τάξης ήταν μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου και αυτός με τα πτυχία και τις ξένες γλώσσες περίμενε σαν το κορόιδο να προκηρυχθούν διαγωνισμοί και να γίνουν εξετάσεις, που όπως φαινότανε δεν επρόκειτο να προκηρυχθούν στον αιώνα τον άπαντα. Και αν καμία φορά προκηρύσσοντο θα αφορούσαν είκοσι θέσεις για πέντε χιλιάδες υποψήφιους. Έτσι για τα μάτια του κόσμου.


–Δε γίνεται φώναξε θα πάω στον Εισαγγελέα και θα τους κάνω μήνυση. Αυτά είναι απάτες, παράβαση καθήκοντος, κατάχρηση εξουσίας, είναι εγκλήματα σοβαρά, δεν μπορεί να μένουν ατιμώρητα… όσο και υψηλάιστάμενοι να ’ναι αυτοί που τα κάνουν. Ο νόμος είναι υπεράνω όλων, αλλιώς δεν έχουμε Δημοκρατία


–Σιγά τα μπρόκολα… Λες και ο Εισαγγελέας δεν τα ξέρει…


–Άλλο να τα ξέρει και να κάνει το κορόιδο και άλλο να καταθέσεις μήνυση… τότε είναι υποχρεωμένος να ερευνήσει την υπόθεση και να βγάλει απόφαση.


–Τι να σου πω. Εγώ πάντως έχω, ήδη, γίνει μόνιμος και δεν πρόκειται να με κουνήσουν… Αλλά σου λέω προκαταβολικά, ότι δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα. Θα τη βάλουν στο αρχείο από έλλειψη αποδείξεων ή για κάποιον άλλο λόγο… Βάλε κάνα μέσο να διοριστείς και συ και άσε τις καταγγελίες…και τις μηνύσεις…Τη σήμερον ημέρα πέραση έχει η πλάγια οδός και το παραθυράκι… Όσο για τις πόρτες δεν άνοιξαν ακόμα.


–Να είσαι καλά, Προκοπή, του φώναξε, που μου άνοιξες τα μάτια. Και αμέσως τον χαιρέτησε βιαστικά και έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι, ενώ καθώς απομακρυνόταν, μουρμούριζε.

 

Τέτοια απάτη, τέτοια ξεφτίλα…

 

 

 

 

 

 

 

 

Πότης Κατράκης
Πεζογράφος-Ποιητής-Στιχουργός
Μέλος της "World Academy of Arts and Culture"
Επίτιμος Διδάκτωρ Λογοτεχνίας
Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Δικ.Συλλ.Πειραιά
Από το βιβλίο "Διηγήματα και Νουβέλες" Α' τόμος
Εκδόσεις Λεξίτυπον

Διαβάστηκε 205 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr είναι ένα site, που φιλοδοξεί να δώσει στους αναγνώστες του αντικειμενική και ανεξάρτητη ενημέρωση, χωρίς υπερβολές, παραποιήσεις και σκοπιμότητες...

Διαβάστε περισσότερα