H πολιτική σκηνή και το επίμονα διαφημιζόμενο προεκλογικό σκηνικό των τελευταίων ημερών, τι άλλο μας κάνουν παρά να σκεφτόμαστε την "άδεια κοινωνικότητα"; Πίσω από τα αυτάρεσκα χαμόγελα των υποψηφίων, τις διαβεβαιώσεις, τις υποσχέσεις, τα σλόγκαν, παραμονεύει το κενό. Ένα κενό που αφορά κυρίως τη γλώσσα (αφού προέρχεται από την ίδια την έκπτωσή της, δηλαδή από την έκπτωση των αξιών, οι οποίες, μέσω της γλώσσας, ανακυκλώνουν τη θλιβερή αλλοίωση της πραγματικότητας).

Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζω όταν καλούμαι να εκθέσω τη γνώμη μου από τους συμπολίτες μου, είναι να βρω την εκφραστική φόρμουλα εκείνη, που θα μου επιτρέψει να μεταδώσω την άποψή μου έτσι όπως εγώ την εννοώ. Όσο και αν φαίνεται αντιφατικό να προβληματίζεται ένας συγγραφέας για την επικοινωνία, εν τούτοις είναι πέρα για πέρα αληθινό!

Γκρίζες οσμές αναδύουν βρωμοκοπώντας τους μαχαλάδες της ανθρώπινης ψυχής οι πραματευτάδες της πολιτικής μας. Ο καθένας για την πάρτη του ξερνώντας συνεχώς τον εμετικό τους λόγο, προσπαθούν να μας πείσουν για την ανάγκη της κοινωνίας να υποταχθεί στις δικές τους κοσμοθεωρίες ώστε να εξέλθει η πατρίδα από το δύσκολο δρόμο.

Στη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, το παγκόσμιο γλωσσικό θησαυροφυλάκιο εμπλουτίστηκε με δύο νέες λέξεις: Ο 19ος αιώνας συνεισέφερε τον όρο imperialism, στην ελληνική εκδοχή ιμπεριαλισμός, από τη λατινική ρίζα imperio, δηλαδή αυτοκρατορία, για να χαρακτηρίσει την αυτοκρατορική κατακτητική βουλιμία ορισμένων ευρωπαϊκών Δυνάμεων σε βάρος των λαών άλλων ηπείρων.

Η εξάρτηση της οικονομίας μας από τρίτους, (υψηλός εξωτερικός δανεισμός, εισαγωγές υλών, αγαθών, τεχνολογίας, κλπ) σε συνδυασμό με τις ενδογενείς ροπές παθογένειας, στις οποίες εδράζεται η εθνική μας οικονομία (σπάταλο-υδροκέφαλο κράτος, παραοικονομία, φοροδιαφυγή κλπ) οδήγησαν την χώρα στα μνημόνια, στην εξαθλίωση και τον λαό σε απόγνωση.

Η Δημοκρατία όπως αυτή υλοποιήθηκε στην αρχική και μοναδική γνήσια μορφή της, της πολιτείας των Αθηνών της κλασσικής εποχής, στηρίζεται σε δυο κύριους πυλώνες.

Ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ έχει γίνει σημαντικά μικρότερος. Το ενδεχόμενο να βγει η Ελλάδα στις αγορές θεωρείτο μέχρι τώρα αδύνατο. Όμως συνέβη και στέφθηκε με τεράστια επιτυχία.   Το χαμηλό επιτόκιο που πέτυχε η ελληνική έκδοση, κάτω από το ψυχολογικό όριο του 5% ήταν πολύ σημαντικό διότι δίνει την ευκαιρία σε πολλές εγχώριες επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε αναχρηματοδοτήσεις των δανείων τους με καλύτερους όρους όπως π.χ. οι επικείμενες εκδόσεις ομολόγων τη…