ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Τετάρτη, 5 Οκτωμβρίου 2022 - 2:52:17π.μ.

banner468x60

04
Ιανουαρίου

Στους αγαπημένους αναγνώστες μου


Θρησκεία και έρωτας. Ασύμβατες έννοιες; Μια πρόκληση! Δυο περιοχές υπάρχουν στη ζωή: Η θρησκεία και ο έρωτας. Πολύ εύκολα μπορεί να ολισθήσεις από την μια στην άλλη. Αρκεί όμως να σηκωθείς σύντομα.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

 

1
Ονομάζομαι Κλαίρη Δειλινού. Ελεύθερη, σαραντάρα και ωραία γυναίκα. Έχω αισίως κατακτήσει πολλά μέχρι τώρα. Ύφανα τον καμβά της ζωής μου με πλουμιστά χρώματα ξεχωριστών εμπειριών, θετικών και αρνητικών. Κι αυτό έγινε ασυναίσθητα πολλές φορές και χωρίς επιδίωξη. Ήταν ανεξήγητα κάθε βήμα αποτελεσματικό, πλούσιο σε παραστάσεις και με αίσιο τέλος. Λέτε να είμαι γεννημένη εφτάψυχη; Ή μήπως υπάρχει κάποια δύναμη που μου επιτρέπει να υπερβαίνω κάθε φορά τα εμπόδια;
Εργάζομαι ως πωλήτρια φαρμάκων σε μια μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία ή καλύτερα ως αντιπρόσωπος της φαρμακευτικής. Κάθε φορά που πρέπει να πλασάρω ένα καινούργιο φαρμακευτικό προϊόν, απευθύνομαι σ’ ένα μεγάλο νοσοκομείο της πρωτεύουσας. Φυσικά ταξιδεύω και στην επαρχία δυο ή τρεις φορές τον μήνα. Πάντα έχω μαζί μου ένα φορητό υπολογιστή και έναν ανιχνευτή από την εταιρεία μου, ώστε να μπορούν να λαμβάνουν το σήμα μου, πού βρίσκομαι δηλαδή, δίχως να με βλέπουν ή να με εντοπίζουν με ακρίβεια. Δυστυχώς δεν μπορώ να κρυφτώ σαν ποντικάκι και φυσικά δεν έχω την πολυτέλεια να αλλάξω εργασία. Η ανεργία που μαστίζει τη χώρα μου τα τελευταία χρόνια κάνει τους εργαζόμενους να υπομένουν πολλά. Αφήστε που στην περίπτωση αυτή, δηλαδή του κρυφτού, θα στραβομουτσούνιαζε ο υπεύθυνος της ομάδας μου, θα κινδύνευε η θεσούλα μου και το πενιχρό πορτοφόλι μου. Όλες οι εταιρείες είναι ανταγωνιστικές και δυστυχώς βλέπουν μόνο νούμερα και αριθμούς ή ακόμη, αν θέλετε, στιγμιαίες ανάγκες και απελπισμένες διαθέσεις και όχι άτομα και προσωπικότητες.
Έτσι καθημερινά τρέχω με το πιο φαρδύ χαμόγελό μου, αλλά και με το πιο όμορφο κουστούμι ή το πιο αισθησιακό μου φόρεμα στα μεγαλύτερα νοσοκομεία των Αθηνών για να πλασάρω τα φάρμακα της καρδιολογίας και τα υλικά των χειρουργείων, αλλά κυρίως για να ανεβάσω τα ποσοστά της εταιρείας μου μαζί και τα δικά μου. Πολλά τα προβλήματα που συναντώ και μεγάλος ο ανταγωνισμός των εταιρειών. Ένας καθημερινός πονοκέφαλος να μιλάω συνεχώς στους αρμόδιους και αφού μαντέψω τις ελλείψεις τους και τα θέλω τους, να τους πείσω γιατί θα πρέπει να προτιμήσουν εμένα και την εταιρεία μου και όχι κάποιους άλλους το ίδιο καταξιωμένους. Για να πετύχω τον σκοπό μου, χρησιμοποιώ σειρά επιχειρημάτων και φυσικά ένα σωρό δικαιολογίες, όπως ότι πέθανε πρόσφατα κάποιος συγγενής μου ή ότι περνάω μια περίοδο θλίψης ή ότι μεγάλωσα αρκετά και ακόμη παλεύω μόνη μου σ’ αυτή την αγχωτική, τη γεμάτη εμπόδια και λαχτάρες καθημερινότητα.
Οι γιατροί έχουν κι αυτοί τα κουμπιά τους… Άλλοι είναι ευχάριστοι κι ομιλητικοί κι άλλοι πάλι περίεργοι ή αδιάφοροι. Άλλος σε δέχεται με ηρεμία και ευχαρίστηση, γιατί σε βλέπει σαν το όμορφο διαλειμματάκι του μέσα στην τρέλα και το άγχος της δουλειάς του, κι άλλος πάλι δυσανασχετεί ή βαριέται να ασχοληθεί με σένα, διότι σε βλέπει σαν αρπακτικό που θέλει να εισπράξει μόνο τα ποσοστά του και να πουλήσει το προϊόν του, κι έτσι σε απομακρύνει με τρόπο, ή σε βαριέται με τη συχνή παρουσία σου. Τότε είναι που του παρουσιάζεις ένα φάρμακο σούπερ θαυματουργό ως ιδανικό ή έστω ανακουφιστικό για μια καρδιοπάθεια. Τότε του λες τι θα μπορούσε να κερδίσει περισσότερο ο καρδιοπαθής, αλλά και ο γιατρός που θα προτιμούσε το συγκεκριμένο φάρμακο, τα «έξυπνα χάπια» δηλαδή της δικής σου φαρμακευτικής εταιρείας. Φυσικά πιο ομιλητικοί και δεκτικοί είναι οι ειδικευόμενοι, που συνήθως είναι νέοι άντρες και βλέπουν τις επισκέπτριες γυναίκες ως βάλσαμο μέσα στη δίνη της ταλαίπωρης εργασίας τους ή σαν μια ευχάριστη και συμπαθητική παρουσία μέσα στο στρες της μέρας. Οι επικουρικοί ιατροί έχουν κι αυτοί τις ιδιαιτερότητές τους και τα κουμπιά τους, οι πιο ευαίσθητοι κι ανθρωπιστές είναι συνάμα και αρωγοί στα προβλήματα της υγείας. Το μεγαλύτερο όφελος σε ένα τέτοιο επάγγελμα όμως είναι να είναι κάποιος και επιστήμονας σπουδαίος αλλά και άνθρωπος με φιλότιμο.
Οι γιατροί των νοσοκομείων που συνεργάζομαι με ακούν προσεκτικά στο πρώτο μας ραντεβού για κάθε νέο καρδιολογικό φάρμακο ή για υλικά χειρουργείου που τους προτείνω κι ύστερα με παραπέμπουν στον υπεύθυνο. Εκεί αναλαμβάνω και κάνω παρουσίαση, μαζί με τους συνεργάτες μου, των νέων προϊόντων της εταιρείας μου, για να κλειστεί η συμφωνία μεταξύ μας. Στη φάση αυτή σπεύδω να προσφέρω ένα ξεχωριστό γεύμα από την εταιρεία μου, σε ευπρεπές περιβάλλον, για να γνωριστούμε καλύτερα και να τους ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη τους και την έναρξη της συνεργασίας μας. Ποιος θα μπορούσε, στ’ αλήθεια, να αρνηθεί μια τέτοια πρόταση; Αυτά είναι τα τυχερά του επαγγέλματος. Διαισθάνομαι, ωστόσο, πως το ίδιο παιχνίδι παίζεται λίγο-πολύ με όλες τις εταιρείες φαρμάκων.
Το τελευταίο τραπέζι της εταιρείας μου στοίχισε αρκετά, διότι οι προσκεκλημένοι ήταν πολλοί και οι γευστικές προτάσεις του σεφ μεγάλος πειρασμός. Μετά το λουκούλειο γεύμα, ακολούθησε γλυκό και καφές. Την επόμενη μέρα, φυσικά, κι εγώ ανταμείφθηκα αναλόγως, διότι η παραγγελία ήταν μια ασυνήθιστη ποσότητα καρδιολογικών υλικών χειρουργείου που με «γλύκανε» στα μάτια του υπεύθυνου μάρκετινγκ, του διευθυντού της εταιρείας, και …στην τσέπη μου. Εννοείται πως και οι γιατροί ήταν επίσης ευχαριστημένοι με την ποιότητα των υλικών της εταιρείας μου και την εξυπηρέτηση. Ένα τυπικό πεταχτό φιλί με τον υπεύθυνο γιατρό κι η συνεργασία μας πήρε τα «πάνω της»!
Οι προτιμήσεις μου, για να έχω το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, είναι τα τεράστια νοσοκομεία του κέντρου. Άλλωστε είναι πολλές οι καρδιολογικές κλινικές τους, πάμπολλα τα χειρουργεία τους, άριστο το νοσηλευτικό προσωπικό τους και δυνατά μυαλά οι γιατροί τους.
Αν και οι χώροι αυτοί πολλές φορές σου προκαλούν απέχθεια και αποστροφή, λόγω του πόνου και της αρρώστιας που συναντάς κατάματα, εν τούτοις οι δημόσιες σχέσεις και οι συνεχόμενες ανάγκες σε ωθούν να τρυπώνεις κάθε μέρα εκεί, ως επαγγελματίας πωλητής.
Η επιρροή μιας γυναίκας αντιπροσώπου φαρμακευτικής εταιρείας εξαρτάται κατά πολύ από την ευγενική και άψογη συμπεριφορά της, τα αξιόλογα προϊόντα της εταιρείας που προτείνει, αλλά και από την εξωτερική φινέτσα και ευπρεπή εικόνα της. Κάθε μέρα προσπαθώ να είμαι καλοχτενισμένη, να «τιθασσεύω» τα μαύρα μακριά μαλλιά μου, τονίζοντας με ένα ελαφρύ μακιγιάζ τα πράσινα μάτια μου. Ένα διακριτικό άρωμα, σε συνδυασμό σανταλόξυλου και βανίλιας, διατρέχει συνήθως όλο το σώμα μου, ενώ ένα γυαλιστερό, κόκκινο κραγιόν στα σαρκώδη χείλη μου σαγηνεύει τους συνομιλητές μου από την πρώτη συνάντηση.
Τα καρδιολογικά φάρμακα και τα υλικά της εταιρείας μου δεν προβάλλονται μόνο με διαφημιστικό υλικό, αλλά συνοδεύονται πάντοτε και από την ευρωπαϊκή σημαία, ως ποιοτικά και αποτελεσματικά, και πληρούν τους όρους της διεθνούς Υγειονομικής Πολιτικής.
Τελικά η σχετική εμπειρία διδάσκει ότι οι δημόσιες σχέσεις και η διπλωματία του εμπορίου και στο χώρο του φαρμάκου είναι πάνω απ’ όλα, διότι πολλές φορές προωθούνται άγνωστες εταιρείες με λιγότερο ποιοτικά προϊόντα. Άλλωστε στην Ελλάδα αυτό είναι ένα συχνό φαινόμενο και δίκαια ο λαός μας λέει: «Μην κοιτάς τα στραβά μου πόδια, κοίτα την ίσια μου τύχη».
Πιστεύω πως είμαι μια πολύ τυχερή, έξυπνη και ωραία γυναίκα. Αμφιβάλλει κανείς;

 

 

 

 

 ACANAPTIGMA1

 

 

 

Βιογραφικό Κατερίνας Ραμανδάνη

 

Γεννήθηκα στην καρδιά της απέραντης πρωτεύουσάς μας, την Αθήνα, όταν ο πρώτος άνθρωπος πατούσε το πόδι του στο φεγγάρι για πρώτη φορά. Τα γενέθλιά μου συμπίπτουν με το Πάσχα του καλοκαιριού κι έτσι ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζω μαζί με την Παναγιά και τον μισό γυναικείο πληθυσμό.


Οι γονείς μου χάρηκαν που το πρώτο τους παιδί ήταν κορίτσι και θα μεγάλωνε στην εποχή της προόδου και της τεχνολογίας. Η μητέρα μου χαιρόταν γιατί μου έδωσαν το όνομα Κατερίνα, όνομα της γιαγιάς μου Κατερίνας Λάμπρου κι ο μπαμπάς μου το σεβάστηκε μιας κι είχε παντρευτεί μοναχοκόρη και αγαπούσε πολύ την πεθερά του.


Πέρασα τα εφηβικά μου χρόνια, στην ωραία συμπρωτεύουσά μας, την όμορφη Θεσσαλονίκη, μα έχω τις καλύτερες αναμνήσεις μου απ’ το πανέμορφο χωριό των αιωνόβιων πεύκων και της διάφανης γαλανής θάλασσας της Χαλκιδικής, το μαγικό Πευκοχώρι, απ’ όπου κατάγονται οι γονείς μου. Το χωριό μου παλιά λεγόταν Καψόχωρα και μικρή μαζί με την παρέα μου το λέγαμε Καψουρόχωρα.


Οι εικόνες κι οι εμπειρίες από την παιδική μου ηλικία, είναι γεμάτες γέλιο, χαρά, ξεγνοιασιά, ποτισμένες με γερές δόσεις αισιοδοξίας, που αντλούσα από το φιλικό περιβάλλον και την οικογενειακή θαλπωρή. Αγαπώ πολύ τις ώρες του ηλιοβασιλέματος και γι’ αυτό απολαμβάνω τα καλοκαίρια πολλά σούρουπα δίπλα στην θάλασσα της Χαλκιδικής.


Οι πολλές περιπλανήσεις μου, σε διάφορους τόπους της πατρίδας μου, λόγω ειδικών συνθηκών αλλά και διακοπών, μα και τα ταξίδια μου στο εξωτερικό, μού εμφύσησαν αγάπη για την πατρίδα μου και με έκαναν να ’χω ανοιχτό μυαλό. Η Μακεδονία μας όμως είναι το επίκεντρο της καρδιάς μου. Όλα δε τα νησιά μας με γοητεύουν διαρκώς.


Εμπνευστής και πρώτος δάσκαλός μου υπήρξε ο πατέρας μου Αστέριος. Το αίσθημα της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της θείας πίστης, της οικογένειας και της αγάπης για τη χώρα μου είναι ριζωμένα βαθιά μέσα μου. Σταθμός μεγάλος στη ζωή μου, ο άντρας της καρδιάς μου, ο Αντώνης μου, το αντίδοτό μου στα καθημερινά προβλήματα. Καρποί της ζωής μου είναι οι δυο γιοί μου, ένα γερό συμβόλαιο, αδιαπραγμάτευτο. Τη μεγάλη δύναμη όμως για να στέκομαι όρθια, χρόνια τώρα, αντλώ απ’ τη μητέρα μου, την ωραία Ελένη, την ευλογημένη «Σμυρνιά» μου, τη Λενιώ μου. Ο Σωκράτης είναι ο αγαπημένος μου φιλόσοφος κι η «Οδύσσεια» το αγαπημένο μου έπος.


Σεμινάρια στη διάρκεια της ζωής μου έχω παρακολουθήσει πολλά μιας και είμαι ανήσυχο άτομο ακόμη και τώρα. Πάντα προσπαθώ να είμαι πρώτη στις γραπτές εργασίες μου και να έχω τα καλύτερα αποτελέσματα. Η εργασία μου στον τομέα της Υγείας, θεωρώ ότι είναι καθαρά βιοποριστική, ενώ το πνευματικό μου έργο είναι η αναπνοή μου, το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου κι η ισορροπία μου μέσα στη ζούγκλα του σύγχρονου γίγνεσθαι. Αρχή μου είναι να βαδίζω σε δύσκολα μονοπάτια, γιατί πιστεύω ότι τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς.


Έχω γράψει τρία μυθιστορήματα: «Σημάδι εκ γενετής», «Βασιλιάς ή σκύλος» και «Διπλός Ψυχισμός» καθώς και τρεις ποιητικές συλλογές: «Ο σφυγμός μου ακουμπάει πάνω σου», «Θελξιέπεια», «Ερωτικά Αποτυπώματα». Το νέο μου μυθιστόρημα «Λευκός Μανδύας» βρίσκεται στο τυπογραφείο. Είμαι μέλος της ΟΥΝΕΣΚΟ Πειραιώς και νήσων.

Διαβάστηκε 133 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr είναι ένα site, που φιλοδοξεί να δώσει στους αναγνώστες του αντικειμενική και ανεξάρτητη ενημέρωση, χωρίς υπερβολές, παραποιήσεις και σκοπιμότητες...

Διαβάστε περισσότερα