Η Παπαδάκη Ζαχαρούλα, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, έλκει τις ρίζες της απο την νότια Πελοπόννησο. Γεννήθηκε στην Σπάρτη του νομού Λακωνίας.

Τελειώνοντας με επιτυχία τα Οικονομικά και κλείνοντας τον εργασιακό βιοποριστικό της κύκλο στα Τραπεζικά της Χώρας, αφοσιώνεται πλέον ουσιαστικά και δημιουργικά στο παιδικό της όνειρο. Σε αυτό που ήθελε και αγαπούσε απο πολύ μικρή, όπως μου το εκμυστηρεύτηκε πριν κάποια χρόνια, φροντίζοντας λοιπόν τώρα να το εκπληρώσει όσον το δυνατόν καλύτερα.

Στην λογοτεχνική συγγραφή. Παράλληλα συγχρόνως μέρος του ίδιου ονείρου είναι η σεναριογραφία, η σκηνοθεσία αλλά και η ποίησις.

Έτσι φθάνει στο 2022 όπου διακρίθηκε με το 1ο βραβείο Συγγραφής Στίχου, με 1ο βραβείο Συναισθηματικής Έκφρασης καθώς επίσης και με το 1ο βραβείο Χρήσης Γλώσσας στον 3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Στίχου, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος, για τον ενιαίο κύκλο τραγουδιών «ΑΓΓΕΛΟΙ».  Έχουν δε κυκλοφορήσει τα τραγούδια αυτά σε συλλεκτική συλλογή, μελοποιημένα σε συνεργασία απο τον μουσικοσυνθέτη Γιώργο Αλτή με τον εκδότη του περιοδικού «Μετρονόμος» Θανάση Συλιβό απο το 2024.

Έμπνευσή της όσον αφορά την λογοτεχνική γραφή της αποτελεί η Ελληνική Ιστορία, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην νεοτέρα και δή κατά την εποχή της Εθνεγερσίας του 1821. Αντλεί και έχει αστείρευτη πηγή τους Ήρωες του ΄21. «Ένα ιστορικό οδοιπορικό στην ομίχλη του χρόνου ζωντανεύει μία εποχή Ηρώων» όπως χαρακτηριστικά έχει να μας πεί.

Οδοιπορικό για τους Ήρωες, αλλά για τους ξεχασμένους και αδικημένους για εκείνην  Ήρωες τους μη αναγνωρισμένους όσο τους πρέπει τους παραγκωνισμένους, όπου θεωρεί ότι όχι μόνον δεν τους αξίζει η λησμονιά αλλά ούτε καν και η υποτίμηση … Έχει ήδη συγγράψει και εκδόθηκε το βιβλίο-θεατρικό έργο «Το Πεντοζάλι της Λευτεριάς». Είναι το χρονικό δυο Ηρώων της Κρήτης, σε δυο διαφορετικές περιόδους. Του Ιωάννη Βλάχου γνωστότερου με το προσωνύμιο ως «Δασκαλογιάννης» του θρυλικού πρωτοστάτη της επαναστάσεως το 1770 στην Χώρα των Σφακίων, αλλά και του πυρπολητή της πυριτιδαποθήκης της Μονής Αρκαδίου Ρεθύμνου Κωνσταντίνου Γιαμπουδάκη το 1866.

Στο νέο της πνευματικό παιδί λοιπόν στο καινούργιο της συγγραφικό πόνημα δηλαδή, παρουσιάζει με ιδιαίτερο λογοτεχνικό και αφηγηματικό λόγο έναν πραγματικό ήρωα που όμως αδικήθηκε εν ζωή … έχοντας ήδη προσφέρει πάρα πολλά με τον αγώνα του, στον αγώνα της απελευθερώσεως της πατρίδας απο τον τότε οθωμανικό ζυγό ο οποίος κυριαρχούσε 386 ολόκληρα χρόνια στην πατρίδα Ελλάδα … Γράφει για τον Νικήτα Σταματελόπουλο ή τον «Νικηταρά» όπως επικράτησε με αυτό το όνομα. Ορμητήριο γραφής απο τα υπάρχοντα απομνημονεύματα του ιδίου, σε συγγραφή απο τον δικαστικό της εποχής τον Γεώργιο Τερτσέτη.

Τίτλος βιβλίου: «Νικηταράς Ήρως και Ύβρις – Στο Πάνθεον των Ηρώων»

Μάλλον θα σκεφθούμε ότι ο τίτλος του εξωφύλλου μας προϊδεάζει ήδη και μας προδιαθέτει ταυτόχρονα για το τι πρόκειται να συναντήσουμε στις επερχόμενες απο  την ανάγνωσή μας σελίδες του βιβλίου. Μας κεντρίζουν ίσως ενδιαφέρον λόγω των αντιφατικών λέξεων αλλά και λόγω της τοποθετήσεως του «Νικηταρά» στο Πάνθεον Ηρώων εκεί που αιώνια ανήκει … Η συγγραφέας συγκεντρώνει τα στοιχεία της απο πολλές πηγές, ώστε να έχει την καλύτερη λογοτεχνική απόδοση στο βιβλίο για τον Ήρωα ούτως ώστε να τον γνωρίσουμε καλύτερα, αφού ήδη εκείνη πλέον γνωρίζει καλά το ποιός ήταν. Θεωρεί λοιπόν πως ο Νικήτας Σταματελόπουλος πρέσβευε πως οι δεσμοί που ενώνουν την οικογένεια δεν είναι μόνον οι δεσμοί εξ αίματος … Έτσι μάχεται λοιπόν ο ανιψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, για την οικογένειά του αλλά και για όλες τις οικογένειες ώστε να αποκτήσουν όλοι την πολυπόθητη ελευθερία που τους αξίζει. Είναι αυτή η ελευθερία της Πατρίδος πρωτίστως που θα προσδώσει την ελευθερία και στούς  ανθρώπους της.

Ο «Νικηταράς» αντί να αφήσει την καρδιά του να χτυπά πιό γρήγορα προτιμά να κάνει τις δράσεις του πιο γρήγορες και πιο δυνατές.  Έτσι διακρίνεται σε πολλές μάχες, αλλά το παραπάνω θα το επιβεβαιώσει ακριβώς με την ψυχή του στα Δερβενάκια στα στενά, στην μάχη εναντίον του απίστευτου στρατού του Δράμαλη ο οποίος υπέστη δεινή ήττα καταστροφική όπου εκεί είναι που θα υπέρ διακριθεί ιδιαίτερα ο Ήρωας. Ο «Νικηταράς» μαχόμενος δεν είχε φόβο γιατί ο αγώνας του εμπεριείχε αλήθεια, την αλήθεια της απελευθερώσεως … Ένας ήρως λοιπόν που σε όλη την ζωή καθόλου δεν φοβήθηκε …

Αυτά αλλά και πολλά άλλα σημαντικά για τον  Ήρωα «Νικηταρά» στο βιβλίο που θα παρουσιασθεί στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών στίς 27 Σεπτεμβρίου 2025.

Δημοσιογραφική επιμέλεια άρθρου:

Εμμανουήλ Α. Αξιώτης

Μέλος της Ε.ΔΗ.Π.Η.Τ.