Ενώ σημαντικό μέρος της νεοελληνικής πεζογραφίας εστιάζει στον Εμφύλιο ή στην Δικτατορία ως τραύμα, το παρόν έργο μετατοπίζει το ενδιαφέρον στην διαχείριση της ελευθερίας μετά το τραύμα.

 Δηλαδή: τι έκανε η γενιά όταν απέκτησε την ευκαιρία να διαμορφώσει τη χώρα; / Σε αντίθεση με έργα που παρακολουθούν έναν κεντρικό ήρωα, εδώ έχουμε συλλογικό πρωταγωνιστή. Η «παρέα» λειτουργεί ως κοινωνικός μικρόκοσμος. Το «μας» του τίτλου αποκτά πραγματική αφηγηματική υπόσταση. / Η χρήση ημερολογίου, εσωτερικών αφηγήσεων και χρονικών αλμάτων προσδίδει στο έργο μορφολογική πολυπλοκότητα που το φέρνει πιο κοντά σε σύγχρονες ευρωπαϊκές αφηγηματικές πρακτικές παρά στον παραδοσιακό κοινωνικό ρεαλισμό. / Η σύνδεση Ελλάδας, Χιλής, Βραζιλίας, Ευρώπης δημιουργεί μια σπάνια διακρατική προοπτική στην παγκόσμια πεζογραφία, τοποθετώντας τα βιώματα μέσα σε παγκόσμιο πολιτικό πλαίσιο. / Γρηγόρης Π. Τρεχούλης
 

Αιτιολογικό σημείωμα / Στην γραφή αυτού του μυθιστορήματος με οδήγησε η ανάγκη να καταγράψω το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο των ώριμων δεκαετιών της ζωής μου. Τα τραύματα των μεταπολεμικών και η ανεμελιά των νεανικών χρόνων έχουν αποτυπωθεί σε άλλα έργα μου. Πλέον, άρχισα να ζω, την επίγνωση της διεθνούς νομοθετημένης ασυδοσίας. (Η Ελληνική παγιώθηκε με την εμφύτευση του πρώτου  βασιλιά!). Στην μυθοπλασία μου περιλαμβάνω, εκτός της δικής μου μικροαστικής τάξης και αυτήν της απάτριδας οικονομικής ολιγαρχίας.  / Η φωτογραφία (δική μου ) στο εξώφυλλο: Θαλασσινός οργανισμός και κατοπτρίσεις Ανατολικού και Δυτικού ημισφαιρίου. 

Γιώργος Μετήλλιας
https://gmetillias.gr