Όσο πιο πολλούς Φιλοξενούμε στο δωμάτιο της καρδιάς μας, τόσο και πιο πολύ πρέπει να καθαρίζουμε και ν’ αερίζουμε το δωμάτιο αυτό. Τούτο όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να το κρατάμε κλειδωμένο.

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν πως ζουν «εν ειρήνη», ενώ απλώς βρίσκονται «εν ανακωχή».

Τι κρίμα! Το περιστέρι (της ειρήνης) να μην είναι ο βασιλιάς των πουλιών…

Για μια ειρηνική συνύπαρξη των εθνών, θα πρέπει πρώτα να αποσυρθούν οι πυρηνικές κεφαλές των πυραύλων και μετά να αποσυρθούν οι φανατικές κεφαλές των «πατριωτών».

Η ειρήνη είναι η θυγατέρα της ανθρωπιάς (γι’ αυτό σπανίζει στους ανθρώπους).

Το περιστέρι της ειρήνης δεν έχει εθνικότητα. Εθνικότητα έχουν τα όπλα που το σημαδεύουν.

Η παγκόσμια ειρήνη δεν είναι δυνατή χωρίς την ειρήνη ανάμεσα στις πολιτικές και θρησκευτικές ιδεολογίες.

Ειρηνιστής είναι αυτός που συγκινείται περισσότερο βλέποντας ένα παιδί καβάλα στο καλάμι του, παρά ένα στρατηγό καβάλα στο άλογό του.

Αγοράζουμε σήμερα τόσο ακριβά την ειρήνη, που δε μας μένουν λεφτά για μια ανθρώπινη ζωή.

Δεν στέρεψε η δεξαμενή της αγάπης. Η βρύση φταίει που δεν ανοίγει απ’ την αχρηστία…

Αμαρτία ονομάζουμε ό, τι δεν μοιάζει με τη δική μας αμαρτία.

Οι μικρές κακίες μας, είναι τα αγκάθια που προστατεύουν το δεντράκι της ζωής μας.

Στον θρησκευτικό χώρο δεν υπάρχει ιερότερο πρόσωπο από την αγία «Αμφιβολία».

Η ανάγκη είναι η καλύτερη μαμή για να φέρει στο φως τα συναισθήματα και τις ιδέες μας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι κοιμισμένα ηφαίστεια αλλά όχι νεκρά. Μην κατασκηνώνετε ανέμελα στην ηρεμία τους.

Η μοναξιά δεν είναι ντροπή. Είναι κάτι χειρότερο.

Είναι ανώφελο να κλείνεις έξω απ’ την πόρτα σου ό,τι έχει μπει μες στην καρδιά σου.

Φοβάμαι τη βαρβαρότητα των άγριων ψυχών, μα διπλά φοβάμαι την εκρηκτική αγριότητα των ευαίσθητων ψυχών.

Η απληστία μας είναι τόση, που για να δώσουμε στον άλλον μια γουλιά ευτυχίας από το ποτήρι μας, πρέπει πρώτα να ξεχειλίσει.

Ας μην είμαστε πλεονέκτες στο χρόνο της ανάπαυσης και της ευτυχίας μας.

Αν δεν κοπεί ο «ομφάλιος λώρος» του νεογέννητου από τη μητέρα, η ζωή χάνεται. Και αν δεν κοπεί ο «ομφάλιος λώρος» του νιόπαντρου απ’ την οικογένειά του, ο γάμος ναυαγεί.

Το ένστικτο διακρίσεως κάνει την άδεια κεφαλή να γεμίζει το καπέλο της με φτερά.

Αν είσαι δυνατός δε σ’ αγαπούν πάντα. Μα αν σ’ αγαπούν, είσαι δυνατός.

Αν δεν μπορείς να σκοτώσεις το θηρίο, μην το τραυματίζεις. Θα κινδυνέψεις διπλά.

Ο Παρθενώνας των Αθηνών είναι ένα ποίημα, που για να το διαβάσεις ολόκληρο πρέπει να πας στο Λονδίνο.

Ο γυπαετός που ξεσκίζει τα σωθικά του Έλληνα Προμηθέα, ονομάζεται «Φιλέλληνας σύμμαχος».

Οι μεγάλες επιθυμίες τρέφονται από τις μικρές. Τα μεγάλα ποτάμια δυναμώνουν από τα ρυάκια.

Όποιος ασχολείται με την αλήθεια, φωτίζεται. Όποιος ασχολείται με την ομορφιά, ομορφαίνει. Όποιος ασχολείται με την ηθική λερώνεται.

Η ποίηση είναι τα δακτυλικά αποτυπώματα της αγωνίας μας.

Το παιδί είναι ένα ανοιχτό βιβλίο…γεμάτο εικόνες.

Η επαφή μας με τα παιδιά ενεργοποιεί την ανθρωπιά μας.

Δυο πράγματα μας έχουν δοθεί για να ασκούμε την τρυφερότητα μας: τα παιδιά και η ποίηση.

Το πάθος είναι ο μοχλός που μετακινεί και το μεγαλύτερο εμπόδιο, που φράζει το δρόμο για το σκοπό μας.

Δεν μας κυνηγά η ανάμνηση, εμείς την κυνηγάμε.

Ιάσων Ευαγγέλου
Συγγραφέας - Ποιητής
Μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών