ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ :
giweather joomla module
Κυριακή, 19 Μαΐου 2024 - 8:30:32π.μ.
×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 51
05
Ιουλίου

"Στα μονοπάτια της καρδιάς" ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΩΠΥΛΗ

Κατηγορία Πεζογραφία

Βγήκαν έξω και περπάτησαν αγκαλιά. Δεν έμοιαζαν με ανθρώπους που είχαν γνωριστεί πριν λίγη ώρα. Είχαν μια εξωπραγματική οικειότητα.

SOPILIΜπήκαν στο αυτοκίνητο του και τράβηξαν τον δρόμο προς την παραλία. Η Μυρτώ είχε βάλει τα χέρια της ανάμεσα στα πόδια της, σαν να την είχαν μαλώσει. Το έκανε αυτό όταν ένιωθε αμηχανία. Ο Χακάν την κοίταζε και την έκανε χάζι. ΄Οταν πάρκαρε, κατέβηκαν. Περπάτησαν και κοίταξαν τα αστέρια. Κάποια στιγμή γύρισαν ταυτόχρονα και οι δύο, σαν διψασμένοι που βρίσκουν ξαφνικά νερό και άρχισαν να φιλιούνται. Είχαν ολοκληρωτικά αφεθεί στον πειρασμό να τους παρασύρει στο παθιασμένο αυτό ξέσπασμα.

 

Τόσο πάθος, είχαν κολλήσει και γεύονταν ο καθένας την ανάσα του άλλου. Μετά αγκαλιάστηκαν σφιχτά και κουλουριάστηκαν. ΄Εγιναν ένα! Η Μυρτώ δεν είχε ξανανιώσει ποτέ έτσι σε πρώτο ραντεβού. Τόλμησε και το είπε. Και εκείνος σφίγγοντας την επάνω του της είπε...
«Είσαι δώρο για εμένα...»


Συνέχισαν να απολαμβάνουν την όμορφη βραδιά περπατώντας. Μιλάγανε και λέγανε για όλα εκείνα που τους είχαν ενώσει. Κάποια στιγμή βρέθηκαν μπροστά σε ένα γραφικό παραθαλάσσιο ταβερνάκι. Αποφάσισαν να καθήσουν. Κοίταζαν γύρω-γύρω για τον φόβο των Ιουδαίων, μην δουν μπροστά τους κανένα γνωστό. Εκείνος δηλαδή, γιατί για τη δικιά μας θα ήταν πράγματι θείο δώρο να την έβλεπε κάποιος και να το ξεφούρνιζε στον άντρα της. Ίσως τότε αποφάσιζε να την παρατήσει πραγματικά ήσυχη.


Κάθισαν, κι εκείνη τον κοίταζε με τα μάτια γεμάτα αγάπη και ευχαρίστηση. Εκείνος έβαλε κοντά της την καρέκλα του και έκανε μια κίνηση να την φιλήσει. Η Μυρτώ του θύμισε ότι είναι σε ανοιχτό χώρο με πολύ κόσμο και φοβόταν. Το σεβάστηκε και με μιας πήρε το χέρι της και το κράτησε σφιχτά κάτω από το τραπέζι. Της ζέστανε την ψυχή ο άντρας αυτός. Λίγες ώρες μαζί του ισοδυναμούσαν με ολόκληρη ζωή. Φαινόταν στα μάτια του ότι και εκείνος ένιωθε έτσι και αυτό την γέμιζε πιο πολύ. Δεν ήθελε να χαθούν οι στιγμές αυτές. Δεν ήθελε να τελειώσει όλο αυτό. Μίλησαν, γέλασαν, σαν να ήταν χρόνια μαζί.


Όταν γύριζαν στο δωμάτιο δεν κατάφεραν να μείνουν για πολύ μακριά... αφέθηκαν στα φιλιά και τις αγκαλιές. Πόσο ανάγκη το είχαν τελικά. Πόσο ήθελαν να γίνει αυτό και πόση υπομονή έκαναν. Ο έρωτας τους επιτέλους είχε πάρει σάρκα και οστά, δόθηκαν ολοκληρωτικά ο ένας στον άλλο. ΄Εκαναν έρωτα όλη τη νύχτα, μέχρι το πρωί. ΄Ηθελαν να το ζήσουν, να το γευτούν, ήθελαν να τους μείνει αξέχαστο.

 

Οι ώρες φεύγουν, όμως, σαν το γάργαρο νερό και αφήνουν πίσω τους την πανέμορφη μυρωδιά των όσων είχαν ζήσει, την μυρωδιά μιας καινούργιας αγάπης που είχε γεννηθεί μέσα στα καλώδια του υπολογιστή και έμελε να στιγματίσει την υπόλοιπη ζωή τους. Ο Χακάν ξύπνησε, ντύθηκε, να πάει να φέρει πρωινό. Η Μυρτώ κοιμόταν ακόμα. Την κοίταζε, ακόμα δεν πίστευε ότι την κράταγε όλη την νύχτα στην αγκαλιά του.΄Εκανε σιγά να μην την ξυπνήσει. ΄Εφυγε, ήθελε να της φέρει πρωινό πριν σηκωθεί, να της κάνει έκπληξη. ΄Επρεπε να γυρίσει στην Κομοτηνή, δεν ήταν μεγάλη απόσταση από την Καβάλα. Το έκανε όπως το είχε σχεδιάσει. Πήγε, πήρε όλα αυτά που ήθελε, χωρίς να σκεφτεί μήπως τον δει κάποιος. Δεν τον ενδιέφερε, αυτό που ζούσε δεν θα του το χάλαγε κανείς και τίποτα. ΄Αλλωστε, κάποτε είχε διαβάσει ότι, όταν θες κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει πραγματικότητα. Το είχε πιστέψει και δεν τον ένοιαζε τίποτα. Γύρισε τρέχοντας σχεδόν, φορτωμένος με πολλών ειδών παραδοσιακά καλούδια. Εκείνει είχε ξυπνήσει, την βρήκε να κοιτάζει τη θάλασσα από το παράθυρο. Πήγε και πέρασε τα χέρια του γύρω από τη μέση της. Την φίλησε στο μάγουλο και της είπε το πιο γλυκό καλημέρα που είχε ακούσει τα τελευταία χρόνια η Μυρτώ.


Εκείνη με τη σειρά της γύρισε και χάθηκε στην αγκαλιά του. Σήκωσε το κεφάλι της και τον κοίταξε. Πόσο θα ήθελε εκείνη την στιγμή να είναι ο Παύλος στην θέση του! Αλλά εκείνος δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο για εκείνη. ΄Αραγε, τώρα πού να ήταν, πώς να ήταν, να την σκεφτόταν καθόλου; Να ταρακουνήθηκε με τη φυγή της;

 

Ο Χακάν άνοιξε τη σακούλα με το πρωινό τους.΄Απλωσε όλα αυτά που είχε φέρει και άρχισε να της εξηγεί τι ήταν το καθένα. Τον κοίταζε θαυμάζοντας τον, η Μυρτώ. ΄Εβγαζε μια ομορφιά, μια καλοσύνη. Τον σταμάτησε και άρχισε να τον φιλάει ξανά. ΄Επεσαν στο κρεβάτι και τα χέρια της άρχισαν να αγγίζουν το σώμα του απαλά, σπιθαμή προς σπιθαμή, τον ήθελε ξανά και του το έδειξε με τον πιο όμορφο τρόπο.

 

Εκείνος αφέθηκε στα χάδια της και τα φιλιά της. ΄Εκλεισε τα μάτια του και το απολάμβανε. ΄Ηταν τόσο ελεύθερα όλα, στον έρωτα μαζί της. Δεν υπήρχαν ταμπού, πρώτη φορά γνώριζε γυναίκα σαν την Μυρτώ, ταπεινή μα και χείμαρρο μαζί. Το προηγούμενο βράδυ σπαρταρούσε στα χέρια του όταν έφτανε στο αποκορύφωμα, το αποκορύφωμα στο οποίο έφτασαν και οι δύο αρκετές φορές και τις περισσότερες ταυτόχρονα. Αυτό που ζούσαν ήταν ασύλληπτο. ΄Ηθελε να σταματήσει ο χρόνος εκεί , να μην χωριστούν ποτέ ξανά.

 


Κατερίνα Σωπύλη

Συγγραφέας
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Στα μονοπάτια της καρδιάς»
Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ 2014

Διαβάστηκε 387 φορές
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πολιτιστικο Σωματειο «οι κορυφαιοι»

Ποιοι Ειμαστε

Το mcnews.gr μετά από δέκα χρόνια συνεχούς λειτουργίας είναι ένα site που βοηθάει, ενημερώνει, ψυχαγωγεί και συναρπάζει τους αναγνώστες του παγκοσμίως.

Διαβάστε περισσότερα