Ανθρωπομάζα

Είναι, λέει, κοινοί θνητοί

πλειονότητα μεν, σιωπηροί δε

παναπεί ανίκανοι για οτιδήποτε

αλλά εξίσου ικανοί για το μοιραίο

παναπεί ανώνυμη ανθρωπομάζα που

μαθαίνει όσα είναι αρκετά να ξέρει

μάχεται πειθήνια για τα κατ’ εντολή ιδανικά

τρέφεται με όσο της είναι απαραίτητο για την επιβίωση

καταναλώνει άκριτα ό,τι την ταΐζουν

αναπαράγει το εργατικό δυναμικό

χειραγωγείται στο εκτροφείο των μεταφυσικών αγωνιών

μηρυκάζει τα συνθήματα των κομματικών μπροστοτράγων

διχάζεται από τα φανερά μίση και ενώνεται με τα κρυφά πάθη

καταβροχθίζει λαίμαργα τα ψίχουλα από το άκρατο φαγοπότι

άγεται και φέρεται από τους νομοθέτες της αγοράς

υποτάσσεται στις αποφάσεις της εξουσίας

επιδιορθώνει την ξηλωμένη τιμή της με πολύχρωμα μπαλώματα

αυτοπεριορίζεται στο τιμωρητικό δικαίωμα του εκλέγειν

και ζει με την ψευδαίσθηση ότι ανατρέπει κυβερνήσεις

στο μεταξύ συνεχίζουν να τους φτύνουν

αλλά εκείνοι επιμένουν πως ακόμα ψιχαλίζει

κι αν κάποτε στα νιάτα τους ξεβράκωτοι

ονειρεύτηκαν μια κάποια επανάσταση

τώρα πια βρακώθηκαν και αποδέχτηκαν την ήττα

και συναίνεσαν να αφήσουν πίσω τους

μόνο απόβλητα

αφήστε τους άταφους

τροφή στα όρνια

ως έσχατη προσφορά τους στον πλανήτη.

© Δημήτρης Φιλελές
Συγγραφέας - Ποιητής