Γεια σου πριγκίπισσα που κοιτάς τον ουρανό.
Γεια σου πριγκίπισσα που περιμένεις να φανεί το
ουράνιο τόξο.

Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα, μα η σκέψη μου είναι πάντα
εκεί, νοερά να σε αγκαλιάζει.
Γεια σου πριγκίπισσα που κοιτάζεις τα αστέρια.
Γεια σου πριγκίπισσα που κάνεις ευχές.
Είμαι κάπου εδώ και σε χαιρετώ.
Και με τη σκέψη μου σε αγγίζω. Το νιώθεις;
Γεια σου πριγκίπισσα που κοιτάζεις τα λουλούδια
και ονειρεύεσαι ολάνθιστους κήπους.
Θα μαζέψω για σένα τα πιο όμορφα από αυτά και θα
σου τα φέρω.
Το Έντελβαϊς απ' τις Άλπεις και ένα τριαντάφυλλο
ροδαλό, σαν τη δική σου ομορφιά.
Θα είμαι ο δικός σου ιππότης,
και όταν θα χαμογελάς, θα φωτίζεται ο κόσμος.
Αχ και να με αγαπάς...
Αχ και να με αγαπάς.

Μαρία Παλιούρα
Συγγραφέας - Στιχουργός