Νέα, όμορφη και το σημαντικότερο… φωνάρα, η Μικαέλα είναι ένα από τα «φρέσκα» ονόματα στο ελληνικό πεντάγραμμο, χωρίς όμως να της λείπει το ταλέντο αλλά και η εμπειρία, καθώς τα τελευταία 8 χρόνια έχει κάνει μεγάλα βήματα στην μουσική σκηνή.

Συνέντευξη στον Γιώργο Πετρόπουλο

- Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε στην τέχνη της μουσικής;

Πάντοτε αγαπούσα την μουσική. Παρότι οι γονείς μου ποτέ δεν προσπάθησαν ν΄ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτό, πάντα τραγουδούσαν και έπαιζαν μουσικά όργανα. Τον πρώτο καιρό φοβόμουν. Δεν ήξερα αν θα μπορέσω ν΄αντέξω κι εγώ το βάρος αυτό. Έβλεπα ανθρώπους της μουσικής όπως η Μοσχολιού και πίστευα ότι είναι κάτι πελώριο για να το κάνω κι εγώ. Ήθελα σε περίπτωση που το έκανα να το έκανα σωστά.

-Παρ΄όλα αυτά ξεκίνησες από μία δραματική σχολή.

Ναι μου άρεσε κι αυτό. Μπαίνοντας κατάλαβα ότι είναι κι αυτό κάτι πολύ μεγάλο. Το είδα δύσκολο καθώς έβλεπα ανθρώπους αφιερωμένους απόλυτα σ΄αυτό που κάνουν και πραγματικά φοβήθηκα. Με το τραγούδι δεν έγινε έτσι. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι αυτό είναι που αγαπώ πραγματικά και από την σχολή μάλιστα με έσπρωξαν προς αυτή την κατεύθυνση.

-Ήταν η σχολή η πρώτη πόρτα που άνοιξες για να καταλάβεις ότι άλλη πόρτα ψάχνεις; Ήταν το πρώτο σκαλοπάτι;                                                                                      

Εννοείται. Και ακόμη και σήμερα παρακολουθώ παραστάσεις. Είναι αδέρφια οι δύο αυτές τέχνες, όμως το τραγούδι είναι αυτό που με τράβηξε. Δεν αποκλείω επίσης κάποια στιγμή να δοκιμάσω την τύχη μου και σ΄αυτόν τον χώρο, από την στιγμή που θα μπορώ να τραγουδώ.

-Έχεις κάποια πρόταση για θέατρο; Ίσως για κάποιο μιούζικαλ;

Ναι η αλήθεια είναι πως κάτι έχω. Μια παράσταση με μουσική και τραγούδια και λίγα λόγια. Θα ήθελα να το δοκιμάσω αλλά δεν θα ήθελα ποτέ να μου κολλήσει η ταμπέλα του ηθοποιού, η αγάπη μου είναι προς το τραγούδι. Ίσως λοιπόν να γίνει και αυτό.

-Επιστρέφοντας στην μουσική, πόσες ώρες αφιερώνεις κάθε μέρα για να γίνεσαι καλύτερη και πόσο χρόνο θεωρείς ότι κάποιος πρέπει να σπαταλά για να γίνει πραγματικά καλός;

Πάντοτε χρειάζεται να δίνεις πολύ χρόνο στην μουσική. Κανείς δεν έγινε κορυφαίος μόνο με το ταλέντο. Η ίδια η Μαρινέλα που ήταν κάτι το ασυναγώνιστο, ξέρω πως όλη μέρα ασχολούνταν με την φωνή της για να φτάσει στην κορυφή. Εγώ προσωπικά αφιερώνω πολύ χρόνο. Μ αρέσει να τραγουδώ μόνη μου, να σκαλίζω το πιάνο και να εξελίσσομαι. Επίσης κάθε χρονιά βάζω έναν στόχο. Ασχολούμαι με κάτι διαφορετικό και προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη. Φέτος ασχολούμαι με τα jazz standards όπου ήταν κάτι άγνωστο για μένα, αλλά κοιτάζω να έχω άποψη για όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα. Ενώ έχω τραγουδήσει jazz με άλλα σχήματα, θέλω να κάνω σεμινάρια άσχετα με το αν θ΄ασχοληθώ ποτέ. Το κάνω για μένα.

-Στο Θέσις ξεκίνησες για τρεις μόνο εμφανίσεις και από τον Δεκέμβριο είσαι εδώ κάθε Σάββατο. Πως έγινε αυτό;

Αυτό που συνέβη εδώ ήταν μαγικό. Αγάπησα τον χώρο και ο χώρος εμένα και παρότι ξεκίνησα για τρεις εμφανίσεις, κατέληξα να κρατήσω το πρόγραμμα όλη την χρονιά και μάλιστα θα βρίσκομαι εδώ και φέτος.

-Για τον κόσμο που σε παρακολούθησε πέρσι και θα έρθει να σε δει και πάλι, αναμένεται ν΄αλλάξεις το πρόγραμμα.

Εννοείται. Φέτος θα υπάρξουν και κλασσικά τραγούδια της ελληνικής μουσικής, ακόμη και Καζαντζίδης ή Τσιτσάνης, με σύγχρονο όμως ήχο για να είναι πιο κοντά στην εποχή μας. Επίσης έχω την τιμή και την τύχη έχω δίπλα μου εξαιρετικούς μουσικούς, συνεργάτες και φίλους με τους οποίους γνωρίζομαι χρόνια. Ο Ντάνιελ Άλλεν με τα κρουστά και την φωνή του, όπου μας χαρίζει κουβανέζικη μουσική όπου είναι και η καταγωγή του, ενώ μαζί μου είναι και ο Γιάννης Γρυπαίος και ο Τάσος Γρυπαίος.

-Εσύ ασχολείσαι με κάποιο μουσικό όργανο;

Παίζω λίγη κιθάρα όπως και πιάνο, όμως προς το παρόν όλο μου το βάρος είναι στο τραγούδι. Έχω ακούσει βιρτουόζους να παίζουν και η αλήθεια είναι πως περιορίζομαι στο να μελετώ με την κιθάρα μου και όχι στο να παίζω στην σκηνή.

-Από την μέρα που ξεκίνησες έχεις τραγουδήσει με μεγάλα ονόματα. Γιάννης Ζουγανέλης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Σάκης Μπουλάς και πολλοί άλλοι. Ποιος σου άφησε το στίγμα του;

Αν μιλήσω ξεχωριστά για κάποιον από αυτούς θα αδικήσω σίγουρα τους άλλους. Είναι άτομα τόσο πληθωρικά που, τόσο κορυφαία στο είδος τους που μόνο να πάρεις μπορείς από εκείνους και να γίνεις κι εσύ καλύτερος. Ακόμη όμως και με άσχημες συνεργασίες παίρνεις πράγματα. Ακόμη και η συνεργασία με άτομα που με στεναχώρησαν και μιλούσαν με άσχημο τρόπο πήρα σπουδαία μαθήματα καθώς πλέον ξέρω τι δεν θέλω να γίνω στην ζωή μου. Δεν κρίνω σαν ταλέντο γιατί όλοι ήταν καταπληκτικοί αλλά σαν άνθρωποι δεν ήταν αυτό που περίμενα.

-Τον Ιανουάριο κυκλοφόρησε ο πρώτος σου δίσκος με την πνοή του Παναγιώτη Μάργαρη. Αγαπώ να θυμάμαι. Ας ερχόσουν για λίγο και πολλά ακόμη υπέροχα κομμάτια.

                                                                                                        
Ο δίσκος αυτός έχει τραγούδια από την ελίτ της ελληνικής μουσικής, παρότι έχει μερικές εκπλήξεις όπως το «εσύ μου χάραξες πορεία» και το «μην τον ρωτάς τον ουρανό» από Μάνο Χατζιδάκη. Ο δίσκος αυτός πηγαίνει μέχρι το 60΄αλλά είναι διασκευασμένος σύμφωνα με τα ακούσματα της εποχής.

-Θα έβαζες ταμπέλα στην φωνή σου; Θα κατηγοριοποιούσες αυτά που τραγουδάς;

Όχι. Δεν θέλω να μου βάλω μια ταμπέλα. Έχω τραγουδήσει σχεδόν τα πάντα, έχω τραγουδήσει με μία κιθάρα και με πολλά όργανα. Πρώτα απ΄όλα θέλω να κάνω καλές δουλειές και αυτό που πραγματικά αγαπώ, εκεί που χτυπά η καρδιά μου. Αγάπη για το καινούριο με σεβασμό στην παράδοση.

-Να περιμένουμε μια νέα δουλειά;

Ακόμη όχι. Θεωρώ ότι η πρώτη μου δουλειά δεν έχει ακόμη κάνει τον κύκλο της και γεννάει πράγματα. Οπότε ακόμη είμαι αφοσιωμένη σ΄αυτό. Όταν όμως θα έρθει η ώρα για την νέα μου δουλειά, αυτή την φορά θα είναι ένας δίσκος καθαρά δικός μου, θα είναι η Μικαέλα.

-Θα έδινες τραγούδι που έγραψες σε κάποιον άλλο;

Προφανώς. Μου φαίνεται πολύ λογικό να θέλω ν΄ακούσω ένα τραγούδι με το στόμα κάποιου άλλου. Μ΄αρέσει να μοιράζομαι.

-Με ποιον θα ήθελες να συνεργαστείς;

Με τον Κώστα Λειβαδά νομίζω. Τα τραγούδια που γράφει με ελκύουν, μ΄αρέσουν πάρα πολύ και είναι ένα άτομο που πραγματικά το θαυμάζω.

-Αν έπρεπε να παρατήσεις το τραγούδι, θα έκανες κάτι διαφορετικό;

Δεν θα παρατούσα ποτέ το τραγούδι. Είναι κάτι που αγαπώ, κάτι που με γεμίζει συναισθήματα και με βγάζει από το σκοτάδι της καθημερινότητας και των προβλημάτων. Δεν τραγουδώ για τα λεφτά και για την δόξα. Λατρεύω να το κάνω και ακόμη και αν μου απαγορεύονταν, θα το έκανα σπίτι, μόνο για τον εαυτό μου γιατί με αυτό νιώθω πραγματικά καλά.

-Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να περάσεις, ως μήνυμα;

Ναι. Έχω παρατηρήσει πως η εποχή μας πάσχει από επικοινωνία. Το ότι υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι δεν σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξει η «λάσπη» και η πισώπλατη μαχαιριά. Πολλά πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινότητα και ιδιαίτερα στην πολιτική, θεωρώ ότι συμβαίνουν καθαρά λόγω έλλειψης πραγματικής επικοινωνίας. Είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί ξανά η επικοινωνία. Να λέμε αυτό που σκεφτόμαστε καθαρά όπως το σκεφτόμαστε. Να είμαστε πιο ανοιχτοί γιατί το νόμισμα έχει πάντοτε δύο όψεις.