Μπορεί το όνομα Giorgio Zavos να είναι συνώνυμο σε κάποιους με το skate, αφού μιλάμε για τον κορυφαίο Έλληνα skateboarder, τώρα ήρθε η ώρα για να ανακαλύψετε άλλη μία πτυχή του και την αγάπη του για τη μουσική.

Με πηγή έμπνευσης καλλιτέχνες όπως οι Daniel Johnston, Gene Clark και Townes Van Zandt, o Giorgio Zavos συνδυάζει την αγάπη του για την lo-fi ηχογράφηση με μία αριστοτεχνική μινιμαλιστική προσέγγιση στην ενορχήστρωση. Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, το "Times In My Room" (Thinkbabymusic) είναι ένα ντεμπούτο άλμπουμ με 11 κομμάτια που δημιουργήθηκε σε ένα ήσυχο μέρος και γράφτηκε σε στιγμές αγάπης, μοναξιάς και επιθυμίας.

Μέσα από το άλμπουμ "Times In My Room" βλέπουμε και το πρώτο official video για το τραγούδι "Brothers Call Brother":

https://www.youtube.com/watch?v=8HpuFz8ZiRg

Το άλμπουμ κυκλοφορεί στις 30 Μαΐου από την Thinkbabymusic σε 12" βινύλιο και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες:

Giorgio Zavos: Times In My Room – Thinkbabymusic

Giorgio Zavos - Times In My Room

Λίγα λόγια για τον Giorgio Zavos

Ο Giorgio Zavos γράφει μοναχική μουσική με έμπνευση από outsider και υποτιμημένους – ή λιγότερο γνωστούς από όσο θα έπρεπε να είναι - τραγουδοποιούς. Μεγαλώνοντας στον Καναδά, από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την αμερικανική και βρετανική folk και rock.

Με Έλληνες γονείς, μετακόμισε στην Αθήνα σε ηλικία 13 χρονών με τη μητέρα και τον αδελφό του, κάνοντας ένα ταξίδι μέσα σε έναν κόσμο από διαφορετικούς ήχους: ελληνική ροκ, psych και folk, φτιάχνοντας παράλληλα τη δική του μεγάλη συλλογή από άλμπουμ.

Προς έκπληξη που οι φίλοι του δεν γνώριζαν για τo εύρος και το βάθος της ελληνικής μουσικής και έχοντας για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μία καριέρα σαν επαγγελματίας skateboarder, έφερε τη μουσική των άκρων και του περιθωρίου στον δικό του κόσμο, χρησιμοποιώντας την underground μουσική σαν το κατάλληλο background απέναντι στο image του skate.

Μετά από πολλούς τραυματισμούς και εγχειρήσεις, κατάλοιπα του skate, καθηλωμένος στο κρεβάτι για ένα διάστημα, ξεκίνησε να γράφει τη δική του μουσική που παίζει με τα pop και folk στάνταρ μαζί με κιθάρες «που κλαίνε», «ασταθή» ντραμς και «κυματιστά» πλήκτρα, όλα κατευθείαν από το δωμάτιό του.